دانلود آهنگ جدید

دی ۱۳۹۵ -

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
جمعه ۳۰ شهریور ۱۳۹۷

آریا عظیمی نژاد: بعد از بیماری‌ام، احساس کردم نباید زمان را از دست بدهم

 

 

آنقدر آثار درخشان، اعم از موسیقی فیلم و پروژه‌های مستقل موسیقی و همکاری با خوانندگان سرشناس ایرانی نظیر محمد اصفهانی در کارنامه هنری خود دارد که شاید نیازی به معرفی او نباشد. صحبت از آریا عظیمی‌نژاد، یکی از موزیسین‌های صاحب‌سبک و به نوعی پیشرو در موسیقی ما است که می‌توان گفت به نوعی اولین هنرمندی بود که با کنار هم قرار دادن موسیقی نواحی ایران و موسیقی مدرن این‌روزها، توانست نظر بسیاری از مردم عام و خاص را به سمت این گنجینه هنر ایرانی جلب کند که نمونه بارزش موسیقی سریال «پایتخت» و استفاده از موسیقی کتولی و تلفیقش با موسیقی روز دنیا بود. البته پیشتر هم تجربه‌های اینچنینی در سریال‌هایی همچون چارخونه و چک برگشتی داشته اما نقطه عطف این ماجرا همان سریال پایتخت بود که توانست جای خودش را در دل میلیون‌ها ایرانی باز کند و جان تازه‌ای برای شناساندن موسیقی فولک ایرانی، به این گنجینه گران‌بها تزریق کند.

او با آلبوم «ساقی سرمت» که با همکاری استاد کریمخانی برای امام حسین (ع) ساخته بود موفق شد تندیس طلایی موسیقی تلفیقی اولین دوره جشنواره موسیقی ما را از آن خود کند.

او حالا قرار است روز پنجشنبه ۳۰ دی‌ماه، در پروژه‌ای با نام «بوم و بر» در کنار جمعی از بهترین نوازندگان ایرانی، بار دیگر توجه‌ها را به سمت موسیقی نواحی و تلفیق آن با موسیقی راک و امبینت ببرد که باز هم تجربه جدیدی در موسیقی محسوب می‌شود.

با آریا عظیمی‌نژاد که اصولاً به یکی، دو مصاحبه در سال اکتفا می‌کند، درباره این پروژه، حال این روزهای سینما، اجرایش در جشنواره موسیقی فجر و همچنین سری جدید سریال پایتخت صحبت کرده‌ایم که در بخشی از این گفت‌وگو اعضای گروهش یعنی نیما رمضان، آرش سعیدی و بردیا امیری هم به جمع ما پیوستند و حرف‌های جالبی درباره تجربه همکاری با آریا زدند.

* فکر می‌کنم پروژه «بوم و بر» اولین تجربه شما با این نوع آنسامبل و به شکل گروه باشد.

بله، تقریباً. البته دو سال پیش هم با گروه دیگری تجربه کنسرتی با نام «ریشه‌های واژگون» را داشتم که با دوتار و سه‌تارنوازی و پرکاشن همراه بود و فضا خیلی به موسیقی سنتی نزدیکتر شده بود.

* ایده تشکیل این گروه و تلفیق موسیقی نواحی با موسیقی اَمبینت از کجا شکل گرفت؟

سال‌ها است که در فکر چنین کاری هستم اما به دلیل مشغله‌های کاری، هیچوقت فرصت آن پیش نیامده بود. بعد از دوره بیماری که گذراندم و در بیمارستان بستری شدم، احساس کردم زمان را نباید از دست داد و این شد که تصمیم گرفتم این پروژه را زودتر عملی کنم. قرار بود ابتدا دو سه قطعه به صورت زنده در استودیو بزنیم و از آن برای ارائه به کمپانی‌های خارج از ایران فیلمبرداری کنیم. یک قطعه را که منتشر کردیم، پیشنهادات گوناگونی به ما شد که دو تا از آن‌ها را انتخاب کردیم؛ یکی اجرا در بخش تلفیقی جشنواره موسیقی فجر -که البته به نظرم نام درستی برای آن انتخاب نشده- و یکی هم جشنوار‌هایی در هفته فرهنگی ایران و آلمان در مونیخ. این پیشنهادات، ما را بیشتر به تکاپو انداخت و مجبور شدیم طی دو، سه ماه این پروژه را به سرانجام برسانیم که خب فکر می‌کنم از شانس خوبمان بود. در واقع، ساخت هر قطعه، نصف روز یا حداکثر یک روز طول کشید که اتفاق افتادن در لحظه و کوتاه شدن پروسه ساخت، برای من خیلی خوشایند بود.

* اینجور که از شواهد پیدا است، این سال‌ها تلاش داشتید تا عمده فعالیت خود را در حوزه موسیقی فیلم متمرکز کنید.

بله. اما راستش را بخواهید، کار درستی نکردم. باید این تعادل را از اول به وجود می‌آوردم اما خب الان هم دیر نشده است. احتمالاً سال آینده هم دایره فعالیتم را وسیع‌تر می‌کنم و با خواننده‌ها هم بیشتر همراه می‌شوم. متأسفانه احساس من این است که حال سینما خیلی خوب نیست.

* اتفاقاً به نظر می‌رسد سینما به لحاظ تولید، آشتی مردم با سینما و سالن‌ها، روز‌های بدی را نمی‌گذراند.

بله، اما مگر الان چه فیلمی‌ می‌فروشد؟

* فکر می‌کنم در دور‌های هستیم که اکثر فیلم‌هایی که فروش بالا دارند را هم مردم می‌پسندند و هم منتقدان.

مگر تعداد این فیلم‌ها چه‌قدر است؟

* یک زمان همین تعداد را هم نداشتیم. منظور اینکه اوضاع آنچنان هم بد نیست.

یک زمان من به عشق همین سینما وارد این فضا شدم. فراموش نمی‌کنم روز‌هایی را که صف‌های طولانی برای خرید بلیت‌های جشنواره فیلم فجر شکل می‌گرفت. به نظرم آن سینما، سینما بود؛ فضا خیلی متفاوت بود و فیلم‌های درجه یکی با هم رقابت می‌کردند.

* آن زمان یعنی دهه هفتاد این استقبال در موسیقی هم برای کنسرت‌ها تا حدودی وجود داشت. البته موضوع گفت‌وگوی ما چیز دیگری است و شاید بهتر باشد خیلی وارد فضای سینما نشویم. علاقه شخصی شما از اول در موسیقی چه بود؟

طبیعتاً به موسیقی فیلم علاقه زیادی داشته و دارم. یعنی دغدغه شخصی من از ابتدا موسیقی فیلم بوده ولی دنبال تعادل بین موسیقی فیلم و موسیقی مستقل هستم.

* در موسیقی فیلم به‌هرحال آدم ملزم به در نظر گرفتن داستان و کارگردان و صحنه است و شاید نتواند کاملاً نظر شخصی خود را اعمال کند.

برای من اینگونه نبوده است. به‌شخصه همیشه وارد کار‌هایی شد‌ه‌ام که بتوانم حرفم را راحت بزنم و خودم را محدود به فضای فیلم نکنم.

* اما این ویژگی سینما است. یک زمان، قصه، فضا و ژانر فیلم، این را می‌طلبد که در فضای به‌خصوصی حرکت کنید.

بله، اما وارد آن فضا نشد‌ه‌ام. مثلاً من هیچوقت وارد فضای طنز‌های سخیف نشد‌ه‌ام چراکه اصلاً کار من نیست. به یاد دارم اولین‌باری که برای یک سریال طنز موسیقی ساختم، مربوط به سریال «چاردیواری» می‌شد. آن زمان به آقای سیروس مقدم گفتم تا وقتی اِلِمانی پیدا نکنم که بعد‌ها بتوانم از موسیقی خود دفاع کنم، وارد فضای طنز نمی‌شوم…

* که اتفاقاً آنجا برای اولین‌بار از موسیقی نواحی هم به شکل پررنگی استفاده کردید.

دقیقاً. دیدم که زندگی جاری در موسیقی نواحی چه‌قدر می‌تواند برای یک کار فرحبخش و پرنشاط، جذاب باشد و این برای من تبدیل به همان اِلمانی شد که دنبالش بودم. نتیجه کار هم یک موسیقی شاد و سرزنده و بانشاط شد.

* بعد از آن هم موسیقی نواحی را به سریال «پایتخت» آوردید که توانست مخاطب زیادی جذب کند. آلبوم «جادوی ایران زمین» هم در این میان منتشر شد تا رسید به پروژ‌های که الان در دست دارید. چطور می‌شود که از آن تجربه‌ها، به موسیقی تغیر یافت‌های می‌رسید و آن را با موسیقی امبینت و راک تلفیق می‌کنید؟

پیش از این، من تمام کار‌ها را از فیلتر خودم رد می‌کردم اما الان فقط کلیت موسیقی را از فیلتر خود می‌گذرانم و بعد، آن را با دنیای بچه‌های گروه مواجه می‌کنم. نیما رمضان، آرش سعیدی و بردیا امیری نوازنده‌های درجه یکی هستند و توانایی زیادی دارند. فکر می‌کنم اضافه شدن دنیای آن‌ها به این موسیقی، توانسته بخشی از درونیات‌مان را اغنا کند؛ چرا که هم بچه‌ها با فضای جدیدی روبه‌رو می‌شوند و هم اینکه من دنیا‌های دیگری را به درونیات خودم اضافه می‌کنم. امیدوارم بتوانیم این پروژه را طولانی مدت پیش ببریم و آن را بسط و گسترش دهیم، چون خیلی جای کار دارد.

* از سمت دیگر، شاید در بخش موسیقی نواحی نگاهی وجود داشته باشد مبنی بر اینکه این نوع موسیقی باید با یک شکل خاص و ساختار مشخص ارائه شود و احتمالاً محققان خیلی از این کار شما استقبال نکنند.

البته این نوع نگاه در این سال‌ها کمتر شده است. ۱۶ ،۱۷سال پیش آلبوم «آواز فراموشان» -که جزء اولین قرارداد‌های کمپانی «هرمس» بود- مجوز نگرفت و نتوانست منتشر شود. دلیلش هم این بود که آقای محمدرضا درویشی اعتقاد داشت این کار، تحریف موسیقی نواحی است؛ در صورتی که هیچ ایرادی به اصل کار وارد نشده بود. به‌هرحال آن زمان محققان موسیقی نواحی با سختی و مشقت فراوان و پول کم این موسیقی‌ها را گردآوری می‌کردند و شاید به همین دلیل، خودشان را در این نوع موسیقی محق و سهیم می‌دانستند و می‌خواستند آن را برای خودشان حفظ کنند. اما به‌هرحال به مرور زمان، ارتباطات و دستگاه‌های چندرسانه‌ای باعث شد ارتباط‌ها راحت‌تر شکل بگیرد. الان جوری شده که خود محققین هم پیشنهادات خوبی به من می‌دهند و منابعشان را در اختیارم می‌گذارند. مثل هوشنگ جاوید که برای موسیقی سریال «پایتخت» زحمت زیادی کشید. این‌ها نشان می‌دهد که به نسبت گذشته فضا آرامتر شده و به درک بهتری رسیده‌اند.

* یعنی فکر می‌کنید تا این حد انعطاف به وجود آمده که می‌توانید موسیقی نواحی را به سمت موسیقی اَمبینت و راک ببرید؟

بله. مردم اولین اصل هنر هستند. محققین، سال‌ها تلاش کرد‌ه‌اند تا موسیقی نواحی را به گوش مردم برسانند و وقتی می‌بینند این جریانات -که نمونه بارز آن موسیقی سریال «پایتخت» بود- تا این حد مخاطب پیدا کرده، متوجه می‌شوند که این کار می‌تواند بهترین راه برای شناساندن موسیقی نواحی به مردم باشد؛ در واقع می‌تواند یک راه مدرن امروزی محسوب شود.

* برگردیم به پروژه «بوم و بَر». این پروژه از ابتدا قرار بود به همین شکل پیش برود؟

در واقع یک ایده اولیه بود که با اضافه شدن بچه‌های گروه قوام پیدا کرد و به نوعی پخته‌تر شد.

نیما رمضان: یک تجربه متفاوت است که شبیه آن در ایران اتفاق نیفتاده و ما هم به آن خیلی نگاه تجاری نداریم.

* یعنی معتقدی که قبلاً چنین کاری انجام نداد‌ه‌ای؟

رمضان: بله. قبلاً این ترکیب اتفاق نیفتاده و البته هنوز جای پیشرفت زیادی دارد. هدف ما از ابتدا این بود که خیلی به مارکت ایران فکر نکنیم و در واقع مخاطبانمان را بیشتر در فستیوال‌ها و اجرا‌های خارجی در نظر گرفته بودیم.

* این پیشنهاد از طرف آریا عظیمی‌نژاد که موسیقی فیلم کار می‌کند و شاید فضای ذهنی‌اش بیشتر سمت این نوع موسیقی‌ها است، برایتان عجیب نبود؟ فکر می‌کردید موسیقی آریا بتواند چنین انعطافی برای این کار داشته باشد؟

رمضان: راستش نه، من که فکر نمی‌کردم و تازه در جلسه اول تمرین مشخص شد که با هم همسو هستیم. آریا یکسری دمو برای آرش (سعیدی) فرستاده بود که برای من خیلی جذابیتی نداشتند. بخش آوازی آن جالب بود اما فضای کار، من را جذب نکرد. وقتی با آریا قرار گذاشتیم و با هم شروع به ساز زدن و گوش کردن به موسیقی کردیم، متوجه شدم که ایده آریا اصلاً آن دمو‌ها نبوده و قرار است اتفاق دیگری بیفتد. همین شد که تمرین‌ها شروع شدند و ایده‌ها حین تمرین شکل گرفته و پخته شدند. مخصوصاً اینکه دست ما کاملاً باز بود و هر کس هر کاری که دوست داشت را تا الان انجام داده است.

عظیمی‌نژاد: از ابتدا حرکت گروهی برای من مهم بود و دوست داشتم کاراکتر بچه‌ها هم در نتیجه کار دخیل باشد. در واقع، برای من اضافه کردن شخصیت بچه‌ها به موسیقی، خیلی مهم بود؛ همان اتفاقی که ما مدت‌ها است آن را در موسیقی‌مان گم کرد‌ه‌ایم.

آرش سعیدی: از همان ابتدا که آریا ایده این کار را با من در میان گذاشت، نمی‌گفتیم که دنبال یک گیتاریست هستیم، می‌گفتیم الان نیما را لازم داریم یا حضور بردیا در این کار لازم است.

* پس با این حساب، هر تمرین شما با دیگری متفاوت است و در واقع خط ثابتی را دنبال نمی‌کنید.

عظیمی‌نژاد: بله. البته ما یک قالب کلی داریم و وجود پلی‌بک‌ها ما را ملزم به حرکت در یک متر خاص می‌کند. اما در لایه‌های بیرونی آن، می‌توانیم کاملاً با حسی آزادانه حرکت کنیم.

رمضان: به کاراکتر ساز‌ها هم بستگی دارد. مثلاً فضای کار آریا و آرش خیلی باز است و بیشتر می‌توانند بداهه‌پردازی کنند و بخش خلاقیت در لحظه را بیشتر از من و بردیا دارند.

عظیمی‌نژاد: ما در این پروژه، کاملاً بر اساس آواز‌های موجود پیش می‌رویم که برخی از آن‌ها به گوش آشنا هستند؛ اما بعضی به‌گونه‌ای هستند که خود ما هم وقتی آن‌ها را می‌شنویم، حیرت می‌کنیم. در واقع وکال‌ها فرم‌های قرینه‌ای ندارند. برخی از آواز‌ها اصلاً ریتمیک نیستند و ما آن‌ها را در یک بستر ریتمیک اجرا می‌کنیم و این اتفاق، باز ماجرا را عجیب‌تر می‌کند. آواز‌های موسیقی مقامی‌ نسبت به چیز‌های متداولی که ما استفاده می‌کنیم، خیلی متفاوت هستند. متر‌های آن شاید خیلی قرینه نباشد و چون کلام محوریت زیادی دارد، مفهوم کلامی‌ باعث شده گاهی خود ملودی بسیار عجیب شود.

سعیدی: بخش آواز‌ها خیلی عجیب‌اند. مثلاً برخی از آن‌ها آواز‌هایی هستند که دو باغبان حین کار خواند‌ه‌اند.

* یعنی این موسیقی‌ها بر اساس آواز‌های موجود ساخته شد‌ه‌اند؟

عظیمی‌نژاد: بله. نقطه اول، این آواز‌ها بود‌ه‌اند اما بعد سعی کردیم آن‌ها را کنار بگذاریم و دنبال ساخت فضای خاصی برای آن‌ها باشیم. بعد هم آن‌ها تبدیل به یک اِلمان از چندین اِلمان موسیقی ما شد‌ه‌اند. برخی قسمت‌ها اصلاً کلام‌محور نیستند و در واقع، آواز تبدیل به اِلمانی از رنگ‌های موسیقی شده که در حال رنگ‌آمیزی آن هستیم.

* تمام این قطعات جدید ساخته شد‌ه‌اند؟

بله. همانطور که گفتم، هفت قطعه در هفت روز ساخته شد. برخی از آواز‌هایی که در این پروژه می‌شنوید را شخصاً در روستا‌ها ضبط کرد‌ه‌ام و بعضی از آن‌ها هم ثبت شده و جزو مقامات هستند.

* اساتیدی چون خالو قنبر راستگو و اسحاقی هم قرار است در این اجرا حضور داشته باشند؟

عظیمی‌نژاد: در واقع صدای ضبط شده آن‌ها موجود است. ما تصاویر ویژ‌ه‌ای را هم برای بخش ویژوال در نظر گرفته‌ایم که احتمالاً بتوانیم در فاز‌های بعدی پروژه، آن‌ها را کامل‌تر کنیم. قصد دارم سری بعد که خواستم صدای این افراد را ضبط کنم، این کار را به صورت تصویری انجام دهم تا بتوانم از تصاویر آن‌ها هم استفاده کنم. حقیقتاً اینکه بخواهیم موسیقی هفت ناحیه مختلف را به نقاط مختلف دنیا ببریم و هفت استاد مسن موسیقی ایران را با خود همراه کنیم، امری نشدنی است؛ برای همین تصمیم گرفتیم یک جذابیت بصری که بتواند جغرافیا، فرهنگ و حال‌وهوای آن منطقه را به تصویر بکشد را هم به پروژه اضافه کنیم. در واقع با ترفند پلی‌بک، هم صدای آن‌ها را داشته باشیم و هم بتوانیم فرهنگ‌سازی کنیم تا مردم متوجه شوند که هر کس در چه منطقه‌ای زندگی می‌کند و شناخت بیشتری به آن پیدا کند.

* در صحبت‌های خود گفتید که از ابتدا این پروژه را برای حضور در فستیوال‌های خارجی در نظر گرفته‌اید. فکر می‌کنم با توجه به اتفاقات سریال «پایتخت» و استقبال مردم خودمان از این نوع موسیقی، می‌توان نتیجه گرفت که این موسیقی برای مردم خودمان هم جذاب است و باید نگاهی هم به داخل داشته باشیم.

بله، البته این موسیقی با موسیقی سریال «پایتخت» کاملا متفاوت است اما موسیقی مقامی‌، هم برای مردم خودمان جذاب است که به عقبه آن‌ها برمی‌گردد و هم برای گوش‌هایی که با موسیقی ایرانی آشنا نیستند. اگر هم این سال‌ها در دنیا کاری کرد‌ه‌ایم، خیلی روی آن مانوری داده نشده و فقط در حد یک فستیوال بوده است. درست مثل همان اتفاقی که در ایران افتاده و با اجرا‌هایی در حد یک فستیوال روبه‌رو شد‌ه‌ایم که فرمشان هم تغییری نکرده است. ما می‌خواهیم خودمان را با یک فضای جدید آداپته کنیم که جای کار زیادی هم دارد.

* قطعاً موسیقی یک زبان جهانی است اما این اتفاق در موسیقی ما نیفتاده است. در سینما شاهد آن بود‌ه‌ایم و به گفتمان جهانی رسید‌ه‌ایم اما در موسیقی این اتفاق نیفتاده است.

من معتقدم که در موسیقی حتی نسبت به کشور‌های اطرافمان هم ضعیفتر هستیم. با «حکیم لودین» که صحبت می‌کردم، می‌گفت وقتی حرف از موزیسین‌های ایرانی می‌شود، توجه خیلی خاصی به آن‌ها نمی‌شود چون رقبای قوی‌ای نیستیم. البته یکی از دلایل آن این است که حداقل دویست، سیصد سال است مملکت ما ساختار سیاسی و اجتماعی و طبیعتاً فرهنگی خوبی ندارد. من یک سه‌تار از استاد ابوالحسن صبا دارم که یک کاسه تخت دارد و جیبی است. آن سال‌ها نمی‌توانسته ساز دستش بگیرد و برای همین آن را در جیبش حمل می‌کرده است. این موضوع، خودش اولین قدم برای محدود کردن است. چه‌قدر محدودیت‌های خانوادگی داشته‌ایم و چه‌قدر اساتید ما در خفا موسیقی یاد گرفتند؟ خب این‌ها خیلی در ضعف ما تأثیر دارد. برای همین است که می‌گویم فقط کار کردن برای ما راه نجات است. آنقدر باید کار کنیم و خروجی داشته باشیم که نقاط ضعف درست شوند، خودمان را ترمیم کنیم و بتوانیم به جای درستی برسیم.

* به عنوان صحبت پایانی، به جز پروژه «بوم و بَر» چه کار‌های جدیدی در دست دارید؟ قرار است در سری جدید «پایتخت» هم حضور داشته باشید؟

بله. از اسفندماه تولید موسیقی آن آغاز می‌شود و احتمالاً سفر‌هایی به یونان، ترکیه و لبنان خواهم داشت.

* مثل سری قبلی «پایتخت» که از موسیقی چینی استفاده کرده بودید، اینجا هم از موسیقی این کشور‌ها استفاده خواهید کرد؟

بله، موسیقی همان ساختار نواحی را خواهد داشت و فقط شاخ و برگ‌های جدید به آن اضافه می‌شود. می‌خواهم موسیقی فولک این کشور‌ها را هم به آن اضافه کنم و فعلاً دنبال این هستم که زنجیر‌ها و پیوند‌های این موسیقی‌ها را با موسیقی خودمان پیدا کنم. اصولاً این قبیل کار‌ها، احتیاج به تحقیق و پژوهش دارند. تولید موسیقی «پایتخت» خیلی دشوار بود و من در این پروسه، با یک استودیوی پیشرفته پرتابل سراغ نوازنده‌ها در جای‌جای ایران می‌رفتم. تمام این‌ها در خانه‌های این نوازنده‌ها ضبط شد‌ه‌اند، به جز بخشی از موسیقی‌ها که در استودیو‌هایی در مراکز استان‌ها ضبط شد. کار خیلی سختی است و باید از ابتدا بدانید قرار است با آنچه که ضبط می‌کنید، چه کاری انجام دهید تا آن‌ها را همانگونه که لازم است ضبط کنید.

۰۰

کامران رسول‌زاده: می‌خواهم یک کنسرت شاعرانه داشته باشم

 

 

«کامران رسول‌زاده» پس از مدت‌ها در تهران با قطعات جدید روی صحنه می‌رود. این خواننده روز هشتم بهمن و طی دو سانس با دوستداران خود در تالار «ایوان شمس» دیدار می‌کند. فروش بلیت‌های این برنامه از عصر روز بیست و دوم دی‌ماه آغاز شده و علاقه‌مندان می‌توانند به سامانه اینترنتی فروش بلیت مراجعه نمایند. اما کنسرت آینده کامران رسول‌زاده یک نکته حائز اهمیت دارد. او به تازگی موسسه فرهنگی هنری «آوای هنر کامران» را به ثبت رسانده و از این به بعد از طریق مجموعه تمامی فعالیت‌های هنری‌اش مدیریت و انجام می‌شود. برای اطلاع از جزئیات این برنامه به سراغ کامران رسول‌زاده رفتیم و در گپ چند دقیقه‌ای که با این خواننده داشتیم از او درباره موسسه جدیدش، همکاری گذشته با موسسه «اکسیر نوین» و همچنین برنامه‌هایش برای کنسرت هشتم بهمن پرسیدیم:

 

 

* سال گذشته در گفتگویی که با سایت «موسیقی ما» داشتید از برگزاری یک کنسرت – تئاتر خبر دادید ولی جزئیات بیشتری از آن اعلام نکردید. این پروژه منتفی شد؟

تا حدود سه ماه پیش هم مشغول برنامه‌ریزی و تولید این پروژه بودیم. مراحل پیش‌تولید سپری شده بود و فقط با مشکل زمانِ اجرای کار در تالار وحدت به مواجه شدیم. چون تاریخ برگزاری جشنواره موسیقی فجر از بهمن‌ماه به دی‌ماه تغییر کرد که دقیقاً در بازه‌ای بود که برای اجرای این کنسرت – تئاتر رزرو شده بود. طبق توافقی که با تالار وحدت انجام دادیم برنامه ما به سال آینده موکول شد چون تا پایان سال و پس از جشنواره هم تمام برنامه‌های تالار پر بود. این یک پروژه مفصل با روند تولید و اجرایی طولانی است و برای اجرایش عجله نکردیم. دلیل تأکید ما روی تالار وحدت هم به لحاظ امکانات و فضا و عمق استیج این مجموعه است. متأسفانه زمان را از دست دادیم ولی پرونده پروژه کنسرت – تئاتر من باز است و به سال آینده موکول خواهد شد. به محض قطعیت همه بخش‌های اجرایی و هماهنگی‌ با سالن طی یک نشست خبری تیم تولید و بازیگران این مجموعه و جزئیات این پروژه را معرفی می‌کنیم.

 

* اما طی این چند وقت خیلی‌ها گفتند که «کامران رسول‌زاده» برای کنسرت سال گذشته‌اش با «مورات ککیلی» مدت‌ها جَوسازی کرد تا بالاخره موفق به برگزاری آن برنامه شد و برای این پروژه کنسرت – تئاتر هم در حال پیگیری همان روند است.

تکلیف کنسرت استانبول روشن است و اخبار آن هم منتشر شد. عموماً کنسرت‌های خارجی که برگزار می‌شود یک روند پیچیده و طولانی برای اخذ مجوز را سپری می‌کند. به دلیل همین پیچیدگی امکان مانور خیلی ویژه و مفصل روی چنین کنسرت‌هایی وجود ندارد. کنسرت استانبول ما یک اتفاق بینظیر بود و که ویدئویی از یکی از اجراهای مشترک من با آقای ککیلی آماده شده و به زودی منتشر خواهد شد. این ویدئو را به صورت اختصاصی در اختیار سایت «موسیقی ما» قرار می‌دهم و در کنسرت بهمن‌ماه خودم هم از آن رونمایی می‌کنم. اما برای آن کنسرت هیچ جَوسازی انجام ندادم و فقط روند اجرایی و همچنین صدور مجوز کمی پیچیده بود و نسبتاً طولانی شد که این هم اقتضای چنین اجراهایی است. اگر به دنبال جَوسازی بودم از ابعاد کنسرت استانبول می‌توانستم استفاده کنم ولی سعی کردم فضایی ایجاد شود که رسانه‌ها و مخاطبان و مردم ایران و ترکیه از این گفتگوی فرهنگی به زبان موسیقی لذت ببرند. خاطره فرهنگی ماندگاری ثبت شد و نمی شود با جَوسازی آن را کوچک یا بزرگتر جلوه داد، همه اهالی موسیقی به خوبی می دانند که رقم زدن چنین اتفاقاتی تا چه اندازه سخت است.

در مورد کنسرت – تئاتر هم باید بگویم که این پروژه مراحل پیش‌تولید را سپری کرده و حتی مذاکره با بازیگر هم انجام شده است.تمام مجوزات لازم هم اخذ شده است از مجوز موسیقی گرفته تا مچوز متن نمایشنامه، و فقط به دلیل تغییر تاریخ جشنواره ی موسیقی فجر به تاخیر افتاده است. کارهایی از این دست همیشه چالش‌هایی پیش‌رو دارد. به خاطر دارم که اعلام شده بود جناب استاد «حسین علیزاده» هم قرار است یک اثر هنری ویژه را در تالار وحدت اجرا کنند و به همین دلیل تداخل با جشنواره، آن برنامه هم به سال آینده موکول شد. اتفاق پیچیده‌ای نیست و من هم دنبال جَوسازی نبودم و نیستم. نیازی هم به جَوسازی نیست چون در اشاره‌های مختصری که نه از طرف من بلکه از طرف تیم تهیه کنندگی به این پروژه شده بود همواره به احتمال انجامش اشاره می شد. شخصا اعتقاد دارم تا زمانی که همه چیز صد در صد نشده است نباید با قطعیت صحبت کرد. من در برنامه «دورهمی» هم اشاره‌ای به این کنسرت – تئاتر داشتم اما آن برنامه ده روز پیش از ایام محرم ضبط شده بود و تا آن زمان هنوز امید داشتیم که این پروژه انجام شود. اما با تغییر برنامه جشنواره، تالار وحدت دیگر برنامه خالی نداشت.

 

 

* از کنسرت بهمن‌ماه برای ما گفتید. تاریخ و محل برگزاری این برنامه قطعی شده است؟ بالاخره پس از مدت‌ها شما را روی صحنه می‌بینیم؟

طی توافقی که با دوست عزیزم آقای «محمدرضا خانزاده» و شرکت «اکسیر نوین» داشتم قرار شد که با توجه به تأسیس موسسه «آوای هنر کامران» که خودم مدیر مسئولش هستم، فعالیت‌هایم در عرصه موسیقی را از طریق این موسسه پیگیری کنم. کنسرت بهمن‌ماه توسط موسسه خودم برگزار می‌شود و همین برای خودم یک هیجان خاصی دارد. روز هشتم بهمن‌ماه و طی دو سانس در تالار «ایوان شمس» روی صحنه می‌روم و می‌خواهم یک کنسرت شاعرانه داشته باشم. از چهارشنبه شب هم بلیت‌فروشی را شروع کردیم. قرار بود بلیت‌فروشی از دوشنبه آغاز شود اما ضمن تسلیت به مناسبت درگذشت آیت‌الله «اکبر هاشمی رفسنجانی» و به احترام عزای عمومی عروج ایشان، سامانه فروش بلیت از چهارشنبه شب در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

 

* از این به بعد همه کارها را از طریق موسسه خودتان انجام می‌دهید و با شرکت «اکسیر نوین» قطع رابطه کرده‌اید؟ یا این کنسرت یک استثنا است؟

از این به بعد فعالیت‌های موسیقایی من از طریق موسسه «آوای هنر کامران» انجام می‌شود ولی از آنجا که تا پیش از این فعالیت‌هایم را با آقای خانزاده که از تهیه کنندگان موفق و خوشنام موسیقی هستند، و جدای کار دوستی و برادری من با ایشان همیشه اولویت داشته است، پیگیری می‌کردم قرار شد که در پروژه های خاص با شرکت «اکسیر نوین» و آقای خانزاده هم همکاری داشته باشم. در حال حاضر روی انجام فعالیت هنری از طریق موسسه خودم متمرکز هستم.

 

* موسسه «آوای هنر کامران» چه ساختار و اهدافی دارد و می‌خواهید از این به بعد تهیه‌کننده شوید؟

مارکت موسیقی یک جریان مالی دارد که دست اندرکاران این بازار برای زنده نگه‌داشتن آن ناچار هستند در کنار آثاری که به صورت خاص تولید می‌شود، به آنچه ذائقه مردم و بازار روز موسیقی است توجه بیشتری کنند. همین توجه ممکن است گاهی به آثار خاص لطمه وارد کند. قصد دارم در این موسسه از آثار هنرمندانی که به موسیقی و هنر متفکر می‌پردازند بهای بیشتری بدهم. ذائقه مردم به همه نوع موسیقی احتیاج دارد و تهیه‌کنندگان بیشتر در بخشی سرمایه‌گذاری می‌کنند که بازار مالی بیشتری داشته باشد. هدف من این است که بتوانم آثاری را در فضای شخصی خودم تولید کنم و خیلی درگیر دغدغه‌های بازار نباشم. از آنجایی که می‌دانید من در حوزه شعر فعال هستم، یکی از اهداف موسسه من‌ کمک به گسترش ترانه های شاعرانه و واجد ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی است. خوب نیست که هیجانات لحظه‌ای بازار موسیقی ذائقه مردم را شکل دهد. چنین هیجاناتی باید باشد اما در کنار آن باید از موسیقی و شعر متفکر هم حمایت کرد.

 

* این نکته برای من مبهم مانده که قصد رقابت با تهیه‌کننده‌ها را دارید؟

خیر. هدفم تهیه کنندگی نیست. موسسات فرهنگی هنری همانگونه که از نامشان پیداست قرار است به جریان تولید آثار فرهنگی و هنری کمک کنند چرا که یک تهیه کننده کارشناس بازار موسیقی است و توجه من به عنوان هنرمند بیشتر به اثر هنری است تا بازار آن، بنابراین تهیه کننده نخواهم بود.

 

* در کنسرت هشتم بهمن چه نوازندگانی روی صحنه حضور خواهند داشت و قطعه جدیدی پیش از این برنامه منتشر می‌کنید؟

رهبر ارکستر من در این کنسرت «آرمان مهربان» است و اعضای گروه هم همان نوازندگان خوبی هستند که روی استیج استانبول درخشیدند و کنارم حضور پرقدرتی داشتند. رپرتوار ما در این کنسرت ترکیبی از آثار آلبوم‌های گذشته و تک‌آهنگ‌هایی است که طی سال گذشته منتشر کردم. همچنین یک قطعه جدید به نام «زمستون زمستون به تو عاشقم» را پیش از کنسرت بهمن منتشر خواهم کرد.

 

* پس از این برنامه قصد ندارید در شهرستان‌ها یا مجدداً در تهران برنامه‌ای داشته باشید؟

اگر دوباره نگویند که کامران رسول‌زاده در حال جَوسازی است باید بگویم که برنامه‌ریزی و مذاکراتی را برای برگزاری تور شهرستانها انجام داده‌ام. چون دوستان زیادی به من لطف دارند و همیشه برایم پیام می‌فرستند و می‌گویند که چرا به شهر ما نمی‌آیی؟ هنوز تاریخ و برنامه‌ای قطعی نشده اما تمام تلاش من این است که بتوانم با عشق در خدمت مخاطبان عزیز در شهرستانها باشم.

 

* برای پس از این کنسرت چه برنامه‌ای دارید؟ باز هم قرار است تا چند ماه هیچ خبری از کامران رسول‌زاده نباشد یا قرار است که روند متفاوتی را در پیش بگیرد؟

قطعاً از این کنسرت به بعد من را فعال‌تر و پررنگ‌تر می‌بینید. علت سکوت چند سال اخیر، صرفاً شخص خودم نبوده ام. شرایط بازار و محدودیت‌هایی به لحاظ اجرایی وجود داشت. به دلیل محدودیت سالن و فضای خاصی که مارکت موسیقی دارد، رقابت سختی بین هنرمندان وجود دارد. خیلی از خواننده های خوب هستند که با وجود اینکه تلاش قابل ستایشی می‌کنند نمی‌توانند سهم خاصی از بازار موسیقی را در دست داشته باشند. این طبیعی است چون ساختار بازار موسیقی در ایران اینطور است.

۰۰

سالار عقیلی با اجرای قطعات حماسی و ترانه‌های ماندگار به جشنواره آمد

 

 

برج میلاد تهران در سومین شب از سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر میزبان کنسرت «سالار عقیلی» بود. این خواننده مطرح موسیقی اصیل ایرانی با همراهی گروه «راز و نیاز» و رپرتواری شامل قطعات ایرانی و آثار خاطره‌انگیز و تیتراژهایش روی صحنه رفت. این کنسرت پیش از این قرار بود در تالار وحدت تهران برگزار شود؛ اما به دلیل درگذشت آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی و اعلام عزای عمومی به روز یکشنبه ۲۶ دی موکول شد.

کنسرت سالار عقیلی در برج میلاد با یک ساعت تأخیر آغاز شد و دلیل آن هم همایش پیش از این برنامه بود. در حالی که ساعت اجرای این برنامه ۲۱:۳۰ بود، حدود ساعت ۲۱ ، سالن از نفرات همایش قبلی تخلیه و به دست‌اندرکاران برگزاری کنسرت سالار عقیلی تحویل داده شد. این خواننده هم به همراه گروهش ساوندچک را انجام دادند و در نهایت برنامه در حدود ساعت ۲۲:۳۰ شروع شد.

سالار عقیلی با قطعه پرخاطره «وطنم» روی صحنه آمد و در این قطعه با همراهی نوازندگان سازهای زهی فضای کلاسیک این کار بیشتر بود. البته اجرای این خواننده فقط با سه نوازنده ویولن و ویلنسل و تمبک و و سازهای کوبه‌ای بود، او سپس گفت:«با سلام و درود خدمت شما مردم عزیز بسیار خوشحالیم که امشب در خدمت شما عزیزان هستیم. از بابت تأخیری که در شروع برنامه صورت گرفت از شما عذرخواهی می‌کنم. گروه قبلی سالن را دیر به ما تحویل دادند و نتوانستیم در زمان مقرر ساوندچک کنیم. قطعه‌ای که تقدیمتان شد تیتراژ سریال «تبریز در مه» به آهنگسازی دوست خوبم آقای بابک زرین و ترانه‌‌ای از دکتر افشین یداللهی بود.»

تیتراژ سریال «حانیه» دومین قطعه رپرتوار بود که با یک پیش‌درآمد آوازی آغاز شد و در این آواز پیانو و ویولن همراه سالار عقیلی بودند. او پس از اتمام این کار گفت:«تیتراژ سریال «حانیه» را تقدیم حضورتان کردیم که از ساخته‌های دوست هنرمندم آقای «فرید سعادتمند» بود.»

قطعه «از تنهایی گریه مکن» از آلبومی به همین نام یکی از کارهای پرطرفدار چند ماه اخیر سالار عقیلی است که در ادامه اجرا شد و حضار با همخوانی‌های خود فضای جالبی به سالن دادند. پس از این قطعه «ابوالفضل صادقی‌نژاد» آهنگساز آلبوم «از تنهایی گریه مکن» که در سالن حضور داشت مورد تشویق حاضرین قرار گرفت.

تیتراژ پرطرفدار این شب‌های تلویزیون یکی دیگر از کارهای این کنسرت بود که با اتمام آن حضار برای لحظاتی به صورت ممتد سالار عقیلی و گروهش را تشویق کردند. او تیتراژ اول سریال «معمای شاه» با اکت‌ها و حرکات دست اختصاصی خودش اجرا کرد و همین مسأله مورد استقبال دوستدارانش قرار گرفت.

پس از تیتراژ سریال «چرخ فلک»، سالار عقیلی از «علی خشتی‌نژاد» نوازنده ساز تار دعوت کرد تا در قطعه «نغمه نوروزی» اعضای گروه را همراهی کند. آواز و همراهی تار با نوای تمبک حس و حال ایرانی این کار را دوچندان کرده بود. بخش بعدی رپرتوار این کنسرت اجرای اثر خاطره‌انگیز «خوشه چین» بود و پس از اجرای این قطعه پارت اول برنامه به پایان رسید.

در پارت دوم کنسرت سازبندی برنامه دستخوش تغییراتی شد و سازهای دف، عود، سنتور، تار، کمانچه و نی به آنسامبل اضافه شدند. سالار عقیلی با یک پیش‌درآمد آوازی شنیدنی و همراهی سازهای تار و نی به سراغ تصنیف «سبکبار» رفت و این کار با همراهی اعضای گروه اجرا کرد. بعد از تصنیف شنیدنی «چراغ تابان هنر» نوبت به تکنوازی نوازندگان سازهای کوبه‌ای گروه «راز و نیاز» رسید. در این بخش سازهای تمبک و کاخن با همراهی تکنوازی دف «حریر شریعت‌زاده» اجرایی ریتمیک و پرانرژی داشتند که با تشویق‌های حضار در حین این اثر مواجه شد.

تصنیف شنیدنی «افسون سخن» در ادامه برنامه اجرا شد و تصنیف «همچو فرهاد» هم از دیگر برنامه‌های این کنسرت بود. شب گذشته علاوه بر سالار عقیلی، حریر شریعت زاده (پیانو و دف)، محمدرضا اسکندری (تارباس و مدیر برنامه)، فردین لاهورپور(نی)، علی خشتی نژاد (تار)،‌ سحاب تربتی (تنبک)، روزبه زرعی (کاخن و سازهای کوبه‌ای)،‌حسین محمودی (سنتور)،‌ بابک میرزایی (عود)، علیرضا دریایی (کمانچه و ویلن، داوود منادی (ویلنسل)،‌ مونیکا لران(ویلن)، سهراب برهمندی (ویولا)، فربد رهنورد و ماهور عقیلی انجام شد. علی مرادخانی -معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- حسین نوش آبادی و ابوالفضل صادقی‌نژاد مهمانان این برنامه بودند.

۰۰

اجرای خاطره‌انگیز استاد کریم صالح عظیمی در هفدهمین شب آواز ایرانی

 

 

هفدهمین شب‌ آواز ایرانی روز شنبه ۲۵ دی‌ماه با حضور اساتید و هنرمندان عرصه آواز و موسیقی ایرانی در تالار «سوره» حوزه هنری برگزار شد.

به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری، هفدهمین شب‌ آواز ایرانی روز شنبه ۲۵ دی‌ماه با حضور اساتید و هنرمندان عرصه آواز و موسیقی ایرانی در تالار «سوره» حوزه هنری برگزار شد. در این مراسم همانند گذشته ۶ گروه برنامه اجرا کردند که یک گروه به صورت مه‌مان و پنج گروه دیگر به شکل رقابتی روی صحنه رفتند.

داوران این قسمت از «شب آواز ایرانی» مطابق برنامه‌های گذشته آقایان مظفر شفیعی، فریدون شهبازیان و علی اصغر شاه زیدی بودند. بخش اول برنامه با اجرای سید جواد موسوی به همراه سید علی مصطفوی (نوازنده تار) شروع شد که به اجرای آوازی در مایه افشاری با استفاده از غزل‌های سعدی شیرازی اختصاص داشت. سیدجواد موسوی متولد ۱۳۷۳ (اصفهان) موسیقی را با مجتبی عسگری آغاز کرد و سپس زیر نظر عارف احسن دوره‌های کوتاه صدسازی را گذراند. وی با گروه‌های موسیقی بسیاری در استان اصفهان به اجرای برنامه پرداخته است. سید علی مصطفوی (نوازنده تار) متولد اصفهان دانش آموخته کار‌شناسی نوازندگی موسیقی، تار و سه تار را زیر نظر اساتیدی چون عطا جنگجوک، حمید سکوتی، مجید درخشانی و محمدرضا لطفی فرا گرفته است. وی سرپرست گروه «سرو آزاد» است و به همراه استاد مجید درخشانی کنسرت‌های بسیاری را در شهرهای مختلف کشور اجرا کرده است.

همچنین بخش دوم این برنامه را آقای امیر شرفیان و به نوازندگی آقایان وحید اسدیان فعلی و خسرو عینی تاری با مایه آواز بیات ترک اجرا کردند.

بخش سوم این برنامه به اجرای مهران بهاری متولد ۱۳۶۴ (تهران) به همراه کیارش ترکمان (نوازنده تار) اختصاص داشت. بهاری ردیف آوازی را نزد یوسف فریادی آغاز کرد و در ادامه ردیف آوازی و ضربی خوانی را نزد امیر مسعود امیری گذرانده است. وی همچنین دوره عالی آواز را زیر نظر استاد محمدرضا لطفی فرا گرفت. بهاری آلبوم موسیقی خلوتیان را در دی ماه سال ۹۴ منتشر کرده است و همچنین در دانشگاه‌ها و موسسه‌های موسیقی معتبر کشور به تدریس آواز می‌پردازد. کیارش ترکمان (نوازنده تار و سه‌تار) نیز متولد ۱۳۶۷ (اراک) موسیقی را نزد اساتیدی چون محمدرضا لطفی، محمدرضا خزاعی، حمید خبازی، محمدرضا ابراهیمی، مهران مهرنیا و مجید کیانی فرا گرفته است. وی سرپرست گروه «آوای کهن» است و با گروه‌های مختلف موسیقی همچون گروه «سیاووشان» همکاری کرده است.

این اجرا به شدت توسط داوران مورد انتقاد قرار گرفت؛ به‌طوری که استاد مظفر شفیعی درباره آن گفت: من انتظار دارم دوستان در برنامه‌ای که اساتیدی چون شهبازیان و شاه‌زیدی در آن حضور دارند با آمادگی بیشتری حضور پیدا کنند تا وقت خودشان و حاضرین در سالن را بیشتر از این تلف نکنند.

عباس سجادی، مجری برنامه، هم در این رابطه به جو حاضر در سالن اشاره کرد و تصریح کرد: به نظر بنده اجراهایی این چنین باعث می‌شود جوانان عرصه آواز در محفلی بسیار بزرگ خود را محک بزنند و استرس این اجرا‌ها به گونه‌ای است که شاید نتوانند از همه استعدادهای خود بهره ببرند و از این بابت به آن‌ها نباید زیاد خرده گرفت. دو گروه دیگر نیز برنامه‌های خود را به همین منوال اجرا کرده و داوران و اساتید نظر خود را برای گروه‌های بیان کردند و در پایان برنامه با توجه به امتیازدهی هیئت داوران به این گروه‌ها، گروه اول سید جواد موسوی و سید علی مصطفوی به عنوان گروه برگزیده با توجه به نظر هیئت داوران انتخاب شدند.

از بخش‌های مهم این برنامه می‌توان به اجرای ویژه استاد کریم صالح عظیمی به همراه تارنوازی بهزاد رواقی اشاره کرد که با استقبال بسیار خوب مخاطبان حاضر در سالن سوره روبه‌رو شد؛ به طوری که این استاد گران‌قدر را تا چند دقیقه به صورت ایستاده تشویق کردند.

کریم صالح ‏عظیمى در سال ۱۳۲۵ (تبریز) ردیف‌دان و مدرس آواز و خواننده موسیقی سنتی ارائه‌دهنده سبک و شیوه آوازی استاد اقبال آذر است و وفادار‌ترین شاگردی به شمار می‌رود که استاد آذر طی یک صد و چند سال زندگی خویش تربیت کرد. ‌ در حقیقت می‌توان صالح عظیمی را در بخش آموزش ردیف‌های مکتب تبریز، تنها یادگار اقبال بزرگ دانست.

پیش از اجرای استاد کریم صالح عظیمی، شاگرد وی آقای فاضل جمشیدی به روی سن آمد و چند دقیقه‌ای را به معرفی استاد خود پرداخت. وی در جملات کوتاهی در ستایش صالح عظیمی وی را بزرگ‌مرد عرصه آواز و موسیقی دانست و گفت: هر روز بیشتر متاسف می‌شوم که هنر آواز در کشورم آنچنان که باید جدی گرفته نمی‌شود و شاید یکی از دلایل آن هم نداشتن استاد در این عرصه است، به طوری که خیلی از جوانان این عرصه از موهبت داشتن استاد عالی آواز و گذراندن مقدمات و سطوح عالی ردیف‌های آوازی برخوردار نیستند و همین باعث می‌شود که بسیاری از کارهای جوانان را نتوانیم حتی گوش کنیم.

وی در همین رابطه ادامه داد: بنده خیلی از آوازهای سالیان جوانی خودم را که در محضر استاد صالح عظیمی خوانده بودم را ضبط کردم اما خودم امروز نمی‌توانم آن‌ها را گوش کنم و این برمی گردد به خامی دوره‌های جوانی که هر کس در این دوره فکر می‌کند بهترین آواز را ارائه می‌دهد اما در حقیقت این گونه نیست.

گفتنی است برنامه شب آواز ایرانی به همت مرکز موسیقی و موسسه فرهنگی هنری سپهر سوره هنر، شنبه‌های آخر هر ماه ساعت ۱۸ در تالار «اندیشه» حوزه هنری واقع در خیابان سمیه نرسیده به حافظ برگزار می‌شود. ورود برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

۰۰

کتاب گزیده ردیف کاربردی اثر «کیوان ساکت» رونمایی می‌شود

 

 

کتاب «گزیده‌ی ردیف کاربردی» نوشته‌ی «کیوان ساکت»،جمعه هشتم بهمن با سخن‌رانی اساتیدی چون فرهاد فخرالدینی،داریوش طلایی،محمد سریر،علی اکبر شکارچی،میرجلال الدین کزازی و مجتبی سبزه در فرهنگ‌سرای ارسباران رونمایی خواهد شد.

این آهنگساز و نوازنده‌ی تار مدت سه سال است که مشغول کار بر روی این اثر است. خودش درباره‌ی آن می‌گوید: ««گزیده ردیف کاربردی» ردیفی است که با حفظ تمام جان مایه‌های موسیقی ایرانی به گونه‌ای نوشته شده که مانند ردیف‌های قدیم صرفا آموزشی نباشد، بلکه از ویژگی‌های آموزشی، اجرایی و تجزیه و تحلیلی برخوردار باشد. ضمن آنکه گوشه‌هایی که در موسیقی کمتر کاربرد دارند در کتاب«گزیده ردیف کاربردی موسیقی ملی ایران» آورده شده است.»

کیوان ساکت در این کتاب سعی کرده است تا با انتخاب گوشه‌های مدال و اصلی ردیف دستگاهی موسیقی ایرانی آنها را به هنرجو ارائه کند. ساکت معتقد است که گوشه‌هایی که شخصیت مدال دارند، گوشه‌های اصلی محسوب می‌شوند و شاکله اصلی موسیقی ردیف دستگاهی نیز بر روی همین گوشه‌های مدال انسجام یافته است، حالا او این گوشه‌ها را انتخاب و در کتابِ جدید خود آورده است. خودش می‌گوید: «می‌خواستم هنرجو، سریع‌تر به اصل موسیقی ردیف دستگاهی دست پیدا کند و آن را فهمد. برای مثال من در دستگاه شور گوشه هایی مانند درآمد، رهاب، شهناز، قرچه و حسینی را انتخاب کرده‌ام. ضمن اینکه باید تاکید کنم در گذشته های دور نیز قدما بیشتر در اجراهایشان از همین گوشه‌های اصلی و مدال بهره می گرفتند.»

کتاب«گزیده ردیف کاربردی موسیقی ملی ایران» در ۱۶۰ صفحه منتشر شده است.

۰۰

مراسم رونمایی آلبوم «آدم آدم است» برگزار شد

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : دوشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۵

مراسم رونمایی آلبوم «آدم آدم است» برگزار شد

 

 

مراسم رونمایی آلبوم «آدم آدم است» اثر تازه «سهیل مخبری»، در «بنیاد لاجوردی» برگزار شد.

رونمایی از دومین آلبوم موسیقی «سهیل مخبری» با عنوان «آدم آدم است»، در تاریخ ۲۴ دی ماه، با حضور هنرمندان و علاقمندان موسیقی، در «بنیاد لاجوردی» انجام پذیرفت.

خستین بخش این آلبوم متأثر از زندگی، جهان‌بینی و آثار بهمن محصص (نقاش، مجسمه‌ساز و مترجم پیشروی ایرانی) و بخش دوم آن، تحت تأثیر موسیقی دستگاهی و بومی ایران ساخته شده است. این آلبوم حاصل یک سال ضبط و پیش‌تر از آن، تحقیق درباره‌ی بهمن محصص است. صدابرداری، میکس و مسترینگ آن را «بهنام معیریان» بر عهده داشته و «نشر و پخش جوان» آن را منتشر می‌ کند.

مخبری در رونمایی آلبوم خود، درباره‌ی روند شکل‌گیری این اثر صحبتهایی ارائه کرد. او با تأثیر از زنده یاد «بهمن محصص»، پنج قطعه را با کمانچه، قیچک، ویولنسل، پرکاشن و سازهای کوبه‌ای ساخته است و در ادامه از صدای خودِ محصص نیز استفاده می کند و به این وسیله وحدتی بین قطعات پدید می آورد. این وحدت برای او با شعر به وجود آمد. بهمن محصص اشعاری از مارینو مارینی مجسمه‌ساز، نیما یوشیج و امیر حسن دهلوی شاعر قرن هفتم خوانده است که مخبری از آن‌ها در این آلبوم استفاده کرده است. او همچنین در قطعه‌ی اول از صدای خنده‌ی محصص استفاده کرده است، زیرا به باورِ وی، بارزترین وجهِ شخصیت محصص خنده‌های او است.

در بخش دیگر این مراسم فیلمی کوتاه برای مخاطبان پخش شد. در این فیلم روند ساخت و استفاده از صدای بهمن محصص و لحظاتی که وی از فیلم مستند او با عنوان «فی فی از خوشحالی زوزه می‌کشد»( ساخته‌ی میترا فراهانی) استفاده کرده، نمایش داده می‌شود.

آیین رونمایی آلبوم «آدم آدم است»، با حمایت «بنیاد لاجوردی» و شرکت «پخش و نشر جوان» برگزار گردید.

۰۰

دانلود آهنگ جدید علیرضا طلیسچی به نام مگه دیوونه ای

Download New Song By Alireza Talischi Called Mage Divoonei

متن آهنگ مگه دیوونه ای از علیرضا طلیسچی

بدون من یه لحظه سر نمیکنی کم آوردی
نشون میده صورتت چقد بریدی بس که قدی
نگام کن این منم که با تموم بی خیالیت اینجام
منم یکی مثل همه محبت و توجه می خوام
من بدون تو یه مرده ی به ظاهر ایستاده
تو بدون من یه اتفاقی که نیافتاده
ولی بدون حقمون نیست این سکوت و سردی
راهش این نیست که برنگردی
این روزا دلخوشم به چیت از نبود من تو زندگیت
چی نصیبته بجز دروغ لحظه های سرد و بی فروغ
فکرتم همش تو لحظه هام قلب من غزیبه شد باهام
زندگی نکرده با خودم چون همیشه عاشقت شدم
بدون من یه لحظه سر نمیکنی کم آوردی
نشون میده صورتت چقد بریدی بس که قدی
نگام کن این منم که با تموم بی خیالیت اینجام
منم یکی مثل همه محبت و توجه می خوام
من بدون تو یه مرده ی به ظاهر ایستاده
تو بدون من یه اتفاقی که نیافتاده
ولی بدون حقمون نیست این سکوت و سردی
راهش این نیست که برنگردی
این روزا دلخوشم به چیت از نبود من تو زندگیت
چی نصیبته بجز دروغ لحظه های سرد و بی فروغ
فکرتم همش تو لحظه هام قلب من غزیبه شد باهام
زندگی نکرده با خودم چون همیشه عاشقت شدم

۰۰

دانلود آهنگ جدید فریمن به نام روح بیمار

دسته بندی : بزودی تاریخ : دوشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۵

دانلود آهنگ جدید فریمن به نام روح بیمار

Download New Song By Fariman Called Rohe Bimar

متن آهنگ روح بیمار از فریمن

چه فاز بدی بهم میده وقتی میبینم نیستی دیگه
واسه پشیمونی خیلی دیره تک تک اون خاطره هامون
حتی همه جنگ و دعواهامون وقتی یادم میاد دلم میگیره
برو ایشالا که خوشبخت شی کنارش آرومتر از قبل شی
باورش سخت بود انقد راحت که بتونی تو از من رد شی
شدم یه آدم افسرده که از همه کس ضربه خورده
حس میکنم جسمس زندس ولی قلبم دیگه مرده
تو برو و فقط آروم باش نمیخواد فکر منم نباش
من حالم خوبه تو برو و فقط آروم باش
برو ایشالا که خوشبخت شی کنارش آرومتر از قبل شی
باورش سخت بود انقد راحت که بتونی تو از من رد شی
چه فاز بدی بهم میده وقتی میبینم نیستی دیگه
واسه پشیمونی خیلی دیره تک تک اون خاطره هامون
حتی همه جنگ و دعواهامون وقتی یادم میاد دلم میگیره
برو ایشالا که خوشبخت شی کنارش آرومتر از قبل شی
باورش سخت بود انقد راحت که بتونی تو از من رد شی
شدم یه آدم افسرده که از همه کس ضربه خورده
حس میکنم جسمس زندس ولی قلبم دیگه مرده
تو برو و فقط آروم باش نمیخواد فکر منم نباش
من حالم خوبه تو برو و فقط آروم باش
برو ایشالا که خوشبخت شی کنارش آرومتر از قبل شی
باورش سخت بود انقد راحت که بتونی تو از من رد شی

۰۰