دانلود آهنگ جدید

اردیبهشت ۱۳۹۶ -

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
جمعه ۳۰ شهریور ۱۳۹۷

نگاهی به داشته‌های سخت‌افزاری موسیقی در کشور

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶

نگاهی به داشته‌های سخت‌افزاری موسیقی در کشور

 

 

 

 

همه خوانندگان موسیقی که اقدام به برگزاری کنسرت می‌کنند، بی‌شک علاقه‌مند هستند که اجرای‌شان در باشکوه و مجلل‌ترین سالن ممکن برگزار شود تا میزبان خوبی برای میهمانان و علاقه‌مندان به خود باشد.

هفته گذشته بود که سالار عقیلی برای اجرایی ویژه معلمان و فرهنگیان شهر آمل به روی استیج سالن ورزشی پیامبر اعظم (ص) رفت و پس از دو ساعت اجرای مداوم، در پایان استیج سالن پیامبر اعظم‌ (ص) در حضور ۱۵۰۰ تماشاگر ریزش کرد و تمامی اعضای ارکستر عقیلی نقش بر زمین شدند. در این بین اکثر هنرمندان روی صحنه آسیبی جزئی دیدند و بیشترین آسیب به حریر شریعت‌زاده همسر سالار عقیلی و نوازنده ارکستر تحمیل شد اما در نهایت اتفاق خیلی ناخوشایندی برای وضعیت سلامتی خواننده و نوازنده ارکستر نیفتاد.

سازها هم تا حدودی تخریب شدند و بعضی از سازهای حساس کارایی خود را از دست دادند. این اتفاق تلخ که به سرعت ویدئوی آن نیز در شبکه‌های مجازی به اشتراک گذاشته شد، همه را یک‌بار دیگر متوجه آن کرد که سالن‌های برگزاری کنسرت موسیقی در کشور مجهز به امکانات سخت‌افزاری ویژه برای یک اجرای باشکوه نیستند و لازم است که توجه بیشتری به این وضعیت شود.

همه خوانندگان موسیقی که اقدام به برگزاری کنسرت می‌کنند، بی‌شک علاقه‌مند هستند که اجرای‌شان در باشکوه و مجلل‌ترین سالن ممکن برگزار شود تا میزبان خوبی برای میهمانان و علاقه‌مندان به خود باشند. البته طبیعی است که سالن‌های مجلل به همه خوانندگان تعلق نگیرد اما این رویا و انگیزه در همه وجود دارد که روزی به سالن‌های مجلل برسند و از امکانات ویژه این سال‌ها برخوردار شوند. با این وجود، متأسفانه در کشور ما سالن‌های مناسبی برای برگزاری کنسرت وجود ندارند و حتی بهترین سالن‌های شهر تهران نیز نسبت به سالن‌های معمولی کنسرت در کشورهای مهم دنیا سالن‌های ضعیف‌تری هستند.

سالن‌های کنسرت در ایران مشکلات فراوانی دارند. یکی از مشکلات اصلی این سالن‌ها این است که اصلاً برای کنسرت ساخته‌ نشده‌اند. درست است که امروز برخی از سالن‌ها صرفاً به اجرای موسیقی اختصاص داده شده‌اند اما طبیعتاً مهندسی ساخت و ساز آن‌ها برای اجرای موسیقی نبوده است. بنابراین هر کدام از این سال‌ها از یک سری استانداردهای لازم برای یک سالن تخصصی اجرای موسیقی به دور هستند. طبیعتاً وقتی سالنی اختصاصاً برای موسیقی طراحی می‌شود، خیلی از الزامات یک اجرای موسیقی اعم از ظرفیت، زاویه دید مخاطب، پهنای استیج، محل قرار گرفتن صندلی‌های وی‌آی‌پی، سیستم صدا، نمایشگر و… در آن در نظر گرفته می‌شود اما در غیر این صورت مشکلات زیادی برای گروه‌های اجراکننده بر روی صحنه وجود خواهد داشت.

ظرفیت‌ سالن‌های برگزاری کنسرت در ایران با ظرفیت‌ سالن‌های مطرح جهانی قابل قیاس نیست. در تهران سالن‌هایی چون سالن همایش‌های برج میلاد ۱۶۰۰، میلاد نمایشگاه‌ بین‌المللی ۲۱۰۰، تالار وحدت ۷۴۰ و اریکه ایرانیان ۱۴۵۰ صندلی را در خود گنجانده‌اند که ظرفیت بالایی نیست و همین باعث می‌شود که خوانندگان به جای برگزاری یک کنسرت ۸ هزار نفره، ۴ سانس ۲ هزار نفره را برگزار کنند که خود به خود از کیفیت کارشان برای اجراهای بعدی می‌کاهد و جذابیت کنسرت‌های خاص هم با لو رفتن قطعات اجرایی و سورپرایزهای ویژه کنسرت از بین می‌رود. از طرفی، این تعداد صندلی فقط متعلق به چند سالن بزرگ شهر تهران است و بقیه سالن‌ها ظرفیت بسیار کمتری دارند. برای مثال سالن‌های فرهنگسرای نیاوران، مجموعه فرهنگی برج آزادی و تالار رودکی ظرفیت‌شان زیر ۵۰۰ نفر است.

مشکل اساسی دیگر مربوط به امکانات سخت‌افزاری داخل و بیرون سالن‌هاست. در محوطه بیرونی بعضی از سالن‌ها مشکل محل پارک اتومبیل وجود دارد. تالار وزارت کشور که ظرفیت ۵۰۰۰ نفره دارد و بزرگترین سالن برای اجرای موسیقی است، به دلیل نداشتن پارکینگ با مشکل مواجه است. گرچه الان خیلی کمتر در این سالن کنسرتی برگزار می‌شود. بعضی از سالن‌ها هم در مکان‌های مناسبی از شهر قرار ندارند و دسترسی به آن‌ها کمی دشوار است. با این حال به محل استقرار سالن‌ها چندان نمی‌شود ایراد گرفت چراکه اکثر سالن‌های اصلی شهر همچون سالن‌های مجموعه بنیاد رودکی و سالن‌ همایش‌های برج میلاد در مرکزیت شهر قرار دارند و هم مردم شمال و شرق و هم ساکنان جنوب و غرب شهر تهران می‌توانند به آن‌ها دسترسی راحت داشته باشند.

در داخل سالن‌های موسیقی هم مشکلات زیادی برای اجرای موسیقی وجود دارد. شاید بارها شنیده باشید که در اجرای موسیقی خوانندگان در سالن‌های مختلف شهر تهران چه معضلاتی برای اجرای درست موسیقی می‌افتد و چه دردسرهایی دچار گروه‌های اجرایی می‌شود. قطعی صدا، کیفیت صدا، قطع شدن صدای خواننده یا ساز از روی مانیتور و… مشکلاتی است که می‌تواند در داخل سالن‌های کنسرت در تهران رخ بدهد. مضاف بر آن‌که وضعیت بعضی از استیج‌ها نیز همچون استیج سالن برج آزادی برای استقرار نوازندگان و یا اجرای یک پرفورمنس مناسب نیست. بعضی از استیج‌ها عریض نیستند و بعضاً هم طول کمتری دارند. علاوه‌بر آن، وضعیت نورپردازی در سالن‌های کنسرت هم آنطور که باید نیست. در سالن‌های بزرگ‌تر چون سالن میلاد یا سالن همایش‌های برج میلاد، نورپردازی به شکل معمول ولی خوب انجام می‌شود اما در سالن برج آزادی خبری از نورپردازی حرفه‌ای نیست.

مبحث بعدی در خصوص سالن‌های کنسرت در تهران به شیک نبودن سالن‌ها بر می‌گردد. سالن همایش‌های برج میلاد سالن بسیار زیبایی است که شاید به همین خاطر اکثر خوانندگان علاقه‌مند هستند در این سالن اجرا کنند. سالن‌های میلاد و تالار وحدت هم سالن‌های زیبایی هستند اما برخی دیگر از سالن‌ها خیلی شیک و مجلل نیستند. البته اگر وضعیت سالن‌های برجسته دنیا مثل سالن O2 Arena، Manchester Arena، Hydro Arena و حتی سالن‌های معمولی‌تر که کوچک‌تر هستند را با سالن‌های خودمان مقایسه کنیم، می‌بینیم که حتی سالن همایش‌های برج میلاد هم به پای آن سالن‌ها زیبایی ندارد.

اما آن‌چه که گفته شد در مورد سالن‌های برجسته برگزاری موسیقی در پایتخت بود، وضعیت در شهرستان‌ها به طور دیگری است. به جز چند شهر کشور مانند قشم، کیش، ساری، شیراز، رشت، اصفهان، تبریز، قزوین و…، خیلی از شهرهای دیگر کشور یک سالن نیمه استاندارد هم برای برگزاری کنسرت ندارند. کنسرت‌ها در شهرستان‌های کم جمعیت‌تر معمولاً در سالن‌های ورزشی برگزار می‌شوند که استیج خاصی ندارند و باید برای‌شان یک سن تدارک دیده شود و معمولاً این سن هم آنقدر نامرتب و ناایمن است که نتیجه‌اش می‌شود همان اتفاقی که برای سالار عقیلی و ارکسترش رخ داد.

در شرایط نامناسب کنسرت در سالن‌های ورزشی، طبیعتاً دیگر خبری از نورپردازی و سایر امکانات ضروری برای برگزاری یک کنسرت مهیج وجود ندارد و کنسرت در وضعیت نچندان مناسبی برگزار می‌شود. صندلی‌های کنسرت هم معمولاً کیفیت مناسبی ندارند و در این طور برنامه‌ها از صندلی‌های غیر استاندارد استفاده می‌شود. گاهاً هم مشکلاتی در شهرستان‌ها به وجود می‌آید که اجرای خواننده‌ها را به دردسر می‌اندازد اما خوشبختانه این مشکلات در سال‌های اخیر کمتر شده و بر تعداد کنسرت‌ شهرستان‌ها افزوده شده است؛ کما اینکه فقط در نوروز امسال بیش از صد کنسرت در شهرهای مختلف کشور برگزار شد. در نتیجه الان مشکل موجود، نبودن سالن‌های مناسب برای برگزاری کنسرت است.

معضل سالن کنسرت یک معضل چند ساله است که هنوز تصمیمی برای آن اتخاذ نشده. گاهاً هم صحبت‌هایی در این مورد می‌شود اما این صحبت‌ها ادامه‌دار نیست. البته پیش‌بینی می‌شود که در آینده‌ای نزدیک با افزایش شمار خوانندگان روی صحنه، فرصت اجرا به بعضی از خوانندگان کمتر برسد و همین پیش زمینه‌ای باشد برای یک اتفاق جدید در زمینه ساخت سالن. البته دولت در این زمینه تلاش‌هایی انجام داده و طی سال‌های اندک سال‌های خوبی همچون سالن شهید آوینی در فرهنگسرای بهمن را هم احداث کرده اما در صورتی که وضعیت افزوده شدن به شمار خوانندگان روی صحنه ادامه پیدا کند و هر کدام از آن‌ها همچنان بخواهند در ماه یک یا چند کنسرت برگزار کنند، احتمالاً نیاز به سالن‌های جدیدی باشد. کمااینکه سالن برج میلاد طی دو سه سال اخیر به کنسرت‌های پاپ داده نمی‌شد اما امسال دوباره به خاطر افزایش تقاضا برای اجرای روی صحنه، برج میلاد نیز همچون سالن میلاد و تالار وحدت به اجراهای پاپ تعلق می‌گیرد.

در صورتی که دولت نخواهد و یا به هر دلیلی نتواند اقدام به ساخت سالن‌های جدید برای برگزاری کنسرت کند و یا حداقل سالن‌های موجود را ارتقاء بدهد، بخش خصوصی می‌تواند وارد این حوزه شود و سالن‌های خصوصی را راه‌ بیندازد که البته در این زمینه باید سیاست‌گذاری‌های درستی انجام شود تا سالن‌های خصوصی موسیقی شبیه به آن‌چه که برای تئاتر افتاد نشوند. در واقع این وضعیت باید طوری سازماندهی شود که سالن مختص موسیقی به اندازه کافی و با کیفیت ساخته شود و تعدد سالن‌های بی کیفیت باعث نشود که موسیقی به یک اتفاق دم دستی تبدیل شده و هر گروه تازه‌کاری به روی صحنه برود و برای چند نفر بخواند. البته همه این‌ها احتمالاتی است که می‌شود برای آینده کنسرت موسیقی متصور شد؛ گرچه همین حالا هم نیاز به داشتن حداقل یک سالن بسیار بزرگ در شهر تهران احساس می‌شود تا نقشی چون نقش استادیوم آزادی را برای اتفاقات بزرگ موسیقایی ایفا کند.

سالن‌های خصوصی در شهرستان‌ها هم می‌تواند احداث شود چراکه شهرستان‌های کشور نیز نیاز به وجود سالن‌های استاندارد برای کنسرت موسیقی دارند. به خصوص سالن‌های شهرهای شمالی و جنوبی کشور که محل سفر مردم اقصی‌ نقاط ایران هستند و در آن‌جا تقاضا برای کنسرت بالا است. در شهرستان‌ها شهرداری‌ها و یا اداره ارشاد می‌تواند به افرادی قابل اعتماد که توانایی‌شان در زمینه احداث و مدیریت سخت‌افزارها ثابت شده و دغدغه فرهنگی هم دارند، امتیاز ساخت و اداره یک سالن خصوصی را به شخص حقیقی یا حقوقی خاصی بفروشد تا آن شخص بتواند از سالن مدنظر در جهت برگزاری کنسرت‌های موسیقی و فعالیت‌های فرهنگی بهره‌برداری کند.

با توجه به آن‌چه که عرض شد؛ امروز نیاز به ساخت و تجهیز سالن، بیش از هر زمان دیگری یک نیاز ضروری است که جامعه موسیقی باید کاملاً آگاه به آن باشد، در غیر این صورت نتیجه‌ آن ممکن است روزی فاجعه‌بارتر از سقوط استیج یکی از خوانندگان مطرح موسیقی سنتی باشد. در نتیجه، در وهله اول، تجهیز سالن‌های موجود باید در دست اقدام قرار بگیرد و سپس در صورت نیاز، ساخت سالن‌های جدید مجهز در مناطق مختلف کشور. این امر تحقق نخواهد یافت، مگر آن‌که خود هنرمندان و فعالان حوزه موسیقی چنین چیزی را به جدیت بخواهند، در غیر این صورت و با برخوردهای متناقض و بی‌توجهی خود اهالی موسیقی، کسی به فکر تجهیز و ساخت سالن‌های تخصصی موسیقی نخواهد افتاد.

منبع: هنرآنلاین

۰۰

برترین تیتراژهای تلویزیونی ماه رمضان در دو دهه اخیر

 

 

 

 

 

در سال‌های ابتدایی دهه ۸۰ معمولاً فقط دو یا سه قطعه موسیقی مناسبتی در ماه رمضان پخش می‌شد، اما در سال‌های اخیر شمار این قطعات به بیش از ۱۰ قطعه رسیده است.

ماه مبارک رمضان، ماه میهمانی و عبادت در برابر خداوند است و تلویزیون نیز سعی دارد با برنامه‌های ویژه در راستای تقویت فضای معنوی این ماه مبارک بکوشد. در ماه رمضان برنامه‌های مختلفی از جمله ویژه برنامه‌ها، مستندها، سخنرانی‌ها و همین طور سریال‌های تلویزیونی از شبکه‌های مختلف پخش می‌شود که در برخی از این برنامه‌ها لزوم اجرای یک یا چند قطعه موسیقی برای تکمیل کردن فضای برنامه احساس می‌شود. به همین موجب از شروع دهه ۸۰، موسیقی‌های مناسبتی مختلفی در برنامه‌های تلویزیونی ویژه ماه رمضان اجرا شد که ضمن کمک کردن به دیده شدن برنامه، هر کدام به طور جداگانه و خارج از فضای برنامه و سریال نیز طرفداران بسیاری پیدا کردند. در سال‌های ابتدایی دهه ۸۰ معمولاً فقط دو یا سه قطعه موسیقی مناسبتی در ماه رمضان پخش می‌شد اما در سال‌های اخیر شمار این قطعات به بیش از ۱۰ قطعه رسیده که این امر نشان از اهمیت و تأثیرگذاری موسیقی در مباحث معنوی و اجتماعی دارد.

عده‌ای گمان می‌کنند خواندن یک قطعه برای یک برنامه تلویزیونی در ماه رمضان مثل خواندن تیتراژهای بدون مناسبت است اما کار خوانندگان مشهور نشان داده که خیلی از آن‌ها در خواندن تیتراژهای مناسبتی موفق نبوده‌اند چون با همان تفکر و بینش تک آهنگ‌های خود وارد مبحث تولید یک تیتراژ مربوط به ماه رمضان رفتند. طی دو دهه اخیر، خوانندگانی چون احسان‌ خواجه‌امیری، مجید اخشابی، محمد علیزاده، محسن یگانه، مهدی یراحی و فرزاد فرزین موفقیت خود را در این عرصه نشان داده‌اند و برخی از خوانندگان مطرح نیز همچون محسن چاوشی علیرغم خواندن تیتراژهای موفق در برنامه‌های دیگر، تا کنون تیتراژ رمضانی نخوانده‌اند.

اکنون نیز در آستانه فرا رسیدن ماه مبارک رمضان هستیم و قطعاً در سال جاری نیز برنامه‌های متعددی وجود دارند که در آن‌ها از صدای خوانندگان فعال موسیقی کشور استفاده خواهد شد. باید منتظر ماند و دید که خوانندگان پاپ، سنتی و تلفیقی در رمضان سال جاری چقدر در اجرای تیتراژ برنامه‌ها و سریال‌های مناسبتی موفق خواهند بود. در ادامه مروری خواهیم داشت بر قطعاتی که در دو دهه اخیر به عنوان تیتراژ سریال‌های تلویزیونی ویژه ماه رمضان و یا تیتراژ ویژه‌برنامه‌هایی چون “ماه عسل” یا “شهر باران” اجرا شده‌اند و هر کدام به قطعاتی شناخته شده و تأثیرگذار تبدیل شده‌اند:

برای آخرین بار، میوه ممنوعه و مادرانه – احسان خواجه‌امیری

احسان‌ خواجه‌امیری که همراه با علی لهراسبی رکورددار اجرای تیتراژهای تلویزیونی است، طی یک دهه اخیر برای برنامه‌های مناسبتی ماه رمضان چند قطعه بسیار خوب را اجرا کرده است. این خواننده برای اولین بار در سال ۸۴ تیتراژ سریال “برای آخرین بار” را اجرا کرد و به موفقیت رسید. او سپس سال ۸۶ تیتراژ سریال “میوه ممنوعه” به کارگردانی حسن فتحی را خواند که آن تیتراژ نیز بسیار مورد استقبال قرار گرفت. وی سال بعد تیتراژ سریال “مثل هیچکس” را خواند و در سال ۸۹ نیز در یک همکاری دیگر با حسن فتحی، تیتراژ سریال “در مسیر زاینده‌رود” را اجرا کرد که مورد استقبال خوب مخاطبان قرار گرفت. در ادامه تیتراژهای رمضانی خواجه‌امیری، این خواننده در سال ۹۲ دو قطعه “به دادم برس” و “شب سرمه” را برای سریال “مادرانه” اجرا کرد. خواجه‌امیری در سال ۹۴ نیز تیتراژ پایانی برنامه “ماه عسل” را اجرا کرد که البته چندان با استقبال خوبی مواجه نشد.

شهر باران، هوات‌ُ کردم و برادر – محمد علیزاده

محمد علیزاده از جمله تیتراژخوان‌های موفق تلویزیونی است که در ماه‌ مبارک رمضان‌ نیز تیتراژهای مناسبتی خوبی اجرا می‌کند. اولین تیتراژ رمضانی موفق این خواننده در ویژه برنامه “شهر باران” شبکه یک سیما صورت گرفت که وی در سال ۹۰ ترانه‌ای از مجید صالحی را با آهنگسازی بهنام کریمی اجرا کرد و تنظیم این قطعه نیز برعهده بهروز صفاریان بود. البته علیزاده یک سال قبل تیتراژ برنامه “ماه عسل” را هم اجرا کرده بود. در سال ۹۲ نیز علیزاده قطعه بسیار موفق “هوات‌ُ کردم” را با ترانه محمد کاظمی و تنظیم میلاد ترابی برای سریال “خروس” اجرا کرد که همچنان یکی از قطعات پرطرفدار این خواننده است. علیزاده سال گذشته هم دو تیتراژ ویژه ماه رمضان اجرا کرد، نخست تیتراژ سریال “برادر” با ترانه مهرزاد امیرخانی و تنظیم معین راهبر که این قطعه نیز به یک اثر هیت تبدیل شد و مخاطبان تلویزیون آن را تیتراژ برتر ماه رمضان در سال ۹۵ انتخاب کردند و دوم، قطعه‌ای ویژه شب‌های قدر برای برنامه “ماه عسل” که البته چندان موفق نشد.

منو درگیر خودت کن و هر چی تو بخوای – محسن یگانه

“منو درگیر خودت کن” اولین و شاید موفق‌ترین تیتراژ تلویزیونی برنامه “ماه عسل” بود که در سال ۸۶ توسط محسن یگانه اجرا شد. این قطعه همچنان که به معرفی برنامه ماه عسل کمک کرد، برای اولین بار صدای محسن یگانه را به طور در تلویزیون به گوش مردم رساند که آن قطعه همچنان موفق‌ترین اثر برای خواننده مطرح پاپ است که تقریباً به جز آن قطعه، دیگر در زمینه تیتراژخوانی موفق نبوده است. ترانه “منو درگیر خودت کن” را روزبه بمانی سروده و آهنگسازی آن را هم خود محسن یگانه انجام داده است. این خواننده در سال ۹۵ نیز یکبار دیگر تیتراژ برنامه ماه عسل را این‌بار با قطعه‌ای تحت عنوان “هر چی تو بخوای” اجرا کرد که به نسبت اثر ۹ سال پیش خود به موفقیت آنچنانی نرسید. یگانه برای دومین تیتراژ مناسبتی خود در ماه رمضان هم به سراغ روزبه بمانی رفت و ترانه‌ای را از این ترانه‌سرا اجرا کرد که به عنوان تیتراژ آغازین برنامه “ماه عسل” به روی آنتن شبکه سه سیما رفت.

پنجمین خورشید – علیرضا افتخاری

سریال “پنجمین خورشید” در سال ۸۸ از شبکه سوم سیما پخش شد که تیتراژ آن را علیرضا افتخاری خواند. این سریال که در زمان خودش به محبوبیت بالایی رسید، ساخته علیرضا افخمی است. در این سریال علیرضا افتخاری قطعه‌ای را با آهنگسازی پیروز ارجمند اجرا کرد که با استقبال خوبی مواجه شد. نام این قطعه “خوشه دنیا” بود. از آن‌جایی که در سال ۸۸ هیچ خواننده دیگری برای ماه مبارک رمضان قطعه‌ای منتشر نکرد، قطعه “خوشه دنیا” در معرض توجه بیشتری قرار گرفت.

گمگشته و متهم گریخت – مجید اخشابی

مجید اخشابی یکی دیگر از خوانندگان پر کار ماه رمضان است که به نوعی تیتراژ اولین سریال نوین ماه رمضان را در سال ۸۰ اجرا کرد. سریال “گمگشته” به کارگردانی رامبد جوان و اجرای مجید اخشابی بسیار مورد توجه قرار گرفت. در این سریال، اخشابی قطعه‌ای را بر اساس شعری از علی معلم اجرا کرد. اخشابی سپس در سال ۸۳ نیز یک قطعه دیگر را با شعری از علی معلم این‌بار برای سریال پرطرفدار “متهم گریخت” به کارگردانی رضا عطاران اجرا کرد. “یک وجب خاک” هم نام سریالی است که در سال ۸۶ در ماه رمضان پخش شد و اخشابی تیتراژ آن را با آهنگسازی حمیدرضا صدری اجرا کرد.

هوای تو، هر جای دنیایی، سازش – مهدی یراحی

مهدی یراحی از جمله خوانندگانی است که بخشی از محبوبیت خود را به تیتراژهای مناسبتی ماه رمضان مدیون است. این خواننده در سال ۸۸ با قطعه “هوای تو” برای برنامه ماه عسل به محبوبیت رسید و پس از آن آلبوم اولش را کلید زد. یراحی سپس چند قطعه دیگر نیز برای برنامه احسان علیخانی اجرا کرد. اثر “هر جای دنیایی دلم اونجاست” با ترانه‌ای از روزبه بمانی یکی از این آثار موفق است که مورد استقبال مخاطبان موسیقی قرار گرفت. همچنین وی قطعه “سازش” را هم بر اساس همان الگوی پیانو محور “هر جای دنیایی دلم اونجاست” برای ماه عسل اجرا کرد که آن اثر نیز با بازخوردهای خوبی مواجه شد. همه ترانه‌هایی که یراحی در ماه رمضان اجرا کرده از سروده‌های بمانی هستند و جنس موسیقی یراحی طوری است که این آثار به عنوان حسن ختام برنامه پخش می‌شود و آثار پر انرژی‌تر سایر خوانندگان به عنوان تیتراژ ابتدایی قرار می‌گیرد. یراحی سال گذشته نیز یک قطعه برای تیتراژ پایانی برنامه “ماه عسل” اجرا کرد که در قسمت نخست برنامه همه منتظر شنیدنش بودند اما در نهایت مجوز پخش نگرفت و یراحی آن را به صورت اینترنتی پخش کرد.

تکیه بر باد – محمد اصفهانی

دکتر محمد اصفهانی تیتراژخوان بسیار خوبی است که کارنامه هنری وی در تلویزیون حکایت از این ماجرا دارد. این خواننده در سال ۹۰ تیتراژ سریال مناسبتی “تکیه بر باد” را اجرا کرد که استقبال بسیار خوبی از آن به عمل آمد. “تکیه بر باد” قطعه‌ای از ساخته‌های مهدی یغمایی آهنگساز و خواننده پاپ است که خودش هم یک بار تیتراژ مجموعه ماه عسل را خوانده. همچنین ترانه این اثر نیز از سروده‌های روزبه بمانی است و بهروز صفاریان هم به عنوان تنظیم‌کننده در این قطعه حضور دارد.

نگران منی – مرتضی پاشایی

“نگران منی” یکی از آخرین آثار پرطرفدار مرتضی پاشایی بود که چند ماه پیش از درگذشت این خواننده پاپ به عنوان تیتراژ برنامه “ماه عسل” به روی آنتن شبکه ۳ رفت و آنقدر محبوبیت پیدا کرد که در مراسم خاکسپاری پاشایی نیز به زمزمه طرفدارانش تبدیل شد. برای این قطعه یک ویدئویی نیز تدارک دیده شد که مرتضی پاشایی در آن با استایل جدید خود پس از شیمی‌درمانی حاضر شد و از آن‌جایی که محتوای اثر نیز خیلی به وضعیت جسمی و روحی پاشایی شبیه بود، “نگران منی” یکی از تیتراژهای موفق مجموعه ماه عسل را رقم زد. ترانه این قطعه را مهرزاد امیرخانی سروده، آهنگسازی آن را پاشایی انجام داده و معین راهبر نیز به عنوان تنظیم‌کننده و میکس و مسترینگ در این قطعه حضور داشته است.

ماه عسل – فرزاد فرزین

فرزاد فرزین در سال ۹۲ خواننده تیتراژ ابتدایی برنامه “ماه عسل” بود که قطعه او به یکی از آثار محبوبش تبدیل شد و همچنان هم در کنسرت‌هایش بیشترین درخواست را برای اجرا دارد. این خواننده پاپ که سابقه چند همکاری دیگر را هم با علیخانی دارد، بالأخره در سال ۹۲ به آن‌چه که از این همکاری می‌خواست رسید و یک قطعه هیت را از خود به جای گذاشت. قطعه “ماه عسل” نیز از سروده‌های روزبه بمانی است و ملودی آن را فرزاد فرزین ساخته. همچنین مهران خلیلی به عنوان تنظیم‌کننده و آرش پاکزاد به عنوان مهندس صدا در این قطعه حضور داشته‌اند.

ملکوت و دودکش – رضا صادقی

رضا صادقی نیز تجربه چند تیتراژ خوب ویژه ماه رمضان را در تلویزیون دارد. این خواننده در سال ۸۹ قطعه‌ای موفق را برای سریال “ملکوت” به کارگردانی محمدرضا آهنج اجرا کرد که این اثر بسیار مورد استقبال قرار گرفت، به خصوص آن‌که فضایی مناسب ماه رمضان و همچنین مناسب با خود سریال داشت. او همچنین در سال ۹۲ نیز چند قطعه را برای سریال “دودکش” اجرا کرد که در این میان تیتراژ پایانی سریال که درون‌مایه‌ اجتماعی داشت، با موفقیت بسیار بالایی مواجه شد. صادقی به جز این قطعات، چند اثر دیگر نیز در ماه رمضان اجرا کرده که تیتراژ برنامه شهر باران یکی از آن‌هاست ولی در میان آثار ویژه ماه رمضان وی، ملکوت و دودکش بیشتر مورد توجه قرار گرفتند.

همچنین شهاب رمضان، سعید شهروز، قاسم افشار، امیرحسین مدرس، حامد زمانی، مهدی یغمایی، امیرعلی بهادری، بهروز صفاریان، مهدی احمدوند، حجت اشرف‌زاده، بهنام صفوی و بنیامین بهادری سایر خوانندگانی هستند که تیتراژهای ویژه برنامه‌ها و سریال‌های مناسبتی ماه رمضان را اجرا کرده‌اند.

منبع: هنرآنلاین

۰۰

«شهرام میرجلالی» میهمان ویژه نوزدهمین شب آواز ایرانی

 

 

 

نوزدهمین شب‌ آواز ایرانی در حالی روز شنبه ۳۰ اردیبهشت‌ماه ساعت ۱۸ در تالار سوره برگزار می‌شود که «شهرام میرجلالی» تار نواز برجسته به عنوان می‌ه‌مان ویژه به اجرای برنامه می‌پردازد.

در جدید‌ترین برنامه شب آواز ایرانی روز شنبه ۳۰ اردیبهشت ماه ساعت ۱۸ در سالن سوره از آلبوم موسیقی «نرگس فتان» اثر استاد شهرام میرجلالی با حضور عوامل تولید و جمعی از موسیقیدانان مطرح کشور رونمایی خواهد شد.

این آلبوم شامل ۱۲ قطعه موسیقی و با هم‌نوازی تار و تنبک استاد شهرام میرجلالی و رضا ترشیزی است. میرجلالی (زاده ۱۳۳۸، اهواز)، نوازنده و آموزگار ایرانی تار و عود است. وی از نوازندگان برجسته تار مکتب اصفهان بوده و از شاگردان استادانی چون جلیل شهناز و سیدحسن کسایی به‌شمار می‌آید. وی در کارنامه هنری خود سابقه همکاری با هنرمندانی چون محمدرضا شجریان، همایون شجریان، علیرضا افتخاری، ایرج بسطامی و حسام‌الدین سراج را دارد. می‌رجلالی در این برنامه قطعاتی از آلبوم «نرگس فتان» را به‌عنوان می‌ه‌مان ویژه اجرا خواهد کرد.

از دیگر بخش‌های نوزدهمین برنامه شب آواز ایرانی می‌توان به اجرای حمیدرضا فرهنگ به همراه احسان استیری (نوازنده کمانچه) اشاره کرد که به اجرای آوازی در مایه دشتی با استفاده از اشعار مولانا می‌پردازد.

حمیدرضا فرهنگ متولد ۱۳۵۴ اصفهان موسیقی را از سن سیزده سالگی در رشته‌های آواز، نی، سه تار و تنبک شروع کرد و زیر نظر اساتیدی چون علی‌اصغر شاه زیدی، محمدعلی کیانی‌نژاد، محمد علی حدادیان و مسعود بخشی کسب فیض کرده است. از مهم‌ترین فعالیت‌های هنری فرهنگ می‌توان به راه‌اندازی گروه فرهنگی هنری آوای جاوید و تولید و ارائه برنامه‌های آموزشی موسیقی، همکاری در آلبوم آموزشی آواز «شنونده فارسی» اشاره کرد. احسان استیری متولد ۱۳۶۱ اصفهان دارای تحصیلات کار‌شناس موسیقی اصیل ایرانی است و زیر نظر اساتیدی چون علی اکبر شکارچی و مهدی آذر سینا کسب فیض کرده است.

شایان ذکر است که آلبوم موسیقی «نرگس فتان» از روز یکشنبه ۳۱ اردیبهشت ماه در فروشگاه‌های معتبر مرکز موسیقی سراسر کشور و همچنین سایت beeptunes.com قابل تهیه است.

نوزدهمین شب آواز ایرانی به همت مرکز موسیقی و موسسه فرهنگی هنری سپهر سوره هنر، شنبه ۳۰ اردیبهشت‌ماه ساعت ۱۸ در تالار «سوره» حوزه هنری واقع در خیابان سمیه نرسیده به حافظ برگزار می‌شود. ورود برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

منبع: موسیقی ایرانیان

۰۰