دانلود آهنگ جدید

مهر ۱۳۹۶ -

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
جمعه ۳۰ شهریور ۱۳۹۷

گپُ و گفت مفصل و خواندنی با «فرزاد فرزین»

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : پنج شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۶

گپُ و گفت مفصل و خواندنی با «فرزاد فرزین»

 

 

 

فرزاد فرزین یک حرفه ای تمام عیار است. او بیش از ۱۰ سال است که در سطح اول موسیقی پاپ حضور دارد و همواره برای ادامه کارش برنامه داشته و هر بار که شرایط طوری شد که انگار دارد کم کم از سطح اول فاصله می گیرد، فعالیتی کرده که دوباره او را برگردانده به همانجا که بود. این بار آن فعالیت یا به قولی بمب فرزاد، بازی اش در سریال عاشقانه بود. او البته پیش از این و از سال ها قبل در سه فیلم دیگر هم بازی کرده بود اما این بار هم چند پله در بازیگری پرش داشت و هم جسارت به خرج داده و نقشی را بازی کرد که در صورت خطا می توانست تاثیر کاملا برعکسی داشته باشد.

فرزین در این سریال چیزی از بازیگران حرفه ای همبازی اش کم نداشت و اتفاقا در دو نقش هم بازی کرد: هم در نقش تورج چلبیانی و هم در نقش فرزاد فرزین. دو نقشی که هیچ کدام خودش نبودند و حتی در نقش فرزاد فرزین هم باید بازی می کرد تا مردم یک فرزاد فرزین عصا قورت داده جدی را ببینند که با تورج خلافکار شیرین فاصله دارد.

فرزاد فرزین وجه بازیگری اش را در کنسرت هایش هم نشان می دهد و از همان ابتدا پرفورمنس بخش اصلی و مهم کنسرت هایش بود. با سورپرایزهایی که روز به روز جذاب تر شدند تا جایی که در سال ۱۳۹۵ پرتاب شد به سال ۱۴۱۰٫ وقتی در این مورد می پرسیم تعارف نمی کند و می گوید در این مورد رقیبی ندارد که واقعا هم ندارد.

با او در همه این موارد حرف زدیم و موارد دیگر از جمله نظرش درباره بازیگر – خواننده ها و خواننده – بازیگرهای دیگر و همچنین ستاره های جدید موسیقی پاپ. با او درباره خانواده و علاقه شدید تین ایجرها به او هم حرف زدیم. خلاصه این که این گفتگو خواندنی از آب در آمده است.

گفتگوی ما درباره خواننده – بازیگرهاست که شما هم یکی از آنها هستی، طوری هم بازیگری برایت جدی است که آدم فکر می کند از اول انگار قرار بود بازیگر شوی. وقتی نوجوان بودی قهرمان زندگی ات چه کسی بود؟ آیا آن موقع بیشتر به بازیگران علاقه داشتی یا خواننده ها؟

– قهرمان که نداشتم اما الگوهایی که داشتم بین شان هم بازیگر بود و هم خواننده.

بیشتر کدام شان بود؟ به نظر می رسد بازیگری برایت همیشه خیلی جدی بود.

– بله. زیاد فیلم نگاه می کردم. بازیگری را خیلی دوست داشتم و آن موقع و در نوجوانی بازیگرانی که فیلم های اکشن بازی می کردند را خیلی دوست داشتم، مثل سیلوستر استالونه و دیگران. بعد از یک مدتی و وقتی سنم کمی بالا رفت، کارهای ال پاچینو را خیلی دوست داشتم و نگاه می کردم و بازی او خیلی مرا تحت تاثیر قرار می داد. موسیقی هم که طبیعتا بود و جالب است که به صورت موازی جفت شان را دوست داشتم.

آیا می شود گفت در آن سال ها که وارد دنیای هنر شده بودی، اگر کار بازیگری به شما پیشنهاد می شد و به صورت جدی وارد دنیای بازیگری می شدی، ممکن بود بازیگر شوی و به سراغ خوانندگی نیایی؟

– نه. من در هر صورت جفت این کارها را انجام می دادم چون همزمان با این که برای جشنواره رشد فیلم ساختم، همان موقع توی خانه آهنگسازی هم می کردم. همیشه جفت شان را دوست داشتم. البته در بخش بازیگری برای من فرصت زیاد پیش نیامد که رشد کنم اما موسیقی به کار و تلاش خودم بستگی داشت و بیشتر پیگیری کردم.

بازیگر مورد علاقه خارجی ات در آن زمان را گفتی، بازیگران ایرانی مورد علاقه ات چه کسانی بودند؟

– خیلی ها بودند و شاید الان یادم نیاید که یکی یکی بگویم. در کار جدی خسرو شکیبایی را خیلی دوست داشتم و بعدا پرویز پرستویی و در بازیگران طنز هم کلا اکیپ مهران مدیری را دوست داشتم.

از خوانندگان و موزیسین ها چه کسانی الگویت بودند؟

– یکسری از خوانندگان قدیم بودند که خیلی نمی شود در موردشان صحبت کرد و از خوانندگان جدید هم خیلی الگوبرداری نمی کردم.

ما مستر پرفورمنس در کنسرت هستیم

اولین کنسرت تهرانت چه سالی بود و سوپرایزش چه بود؟

– قبل از اولین اجرایم در سینمای ایران هم روی صحنه رفته بودم ولی اولین اجرای تکی ام در سال ۱۳۸۸ بود. در آن کنسرت یک میکروفون از بالای استیج می آمد و بعد تور نوریش باز می شد و آرام آرام می آمد پایین و بعد خواننده می آمد میکروفون را می گرفت و با آن بازی می کرد و بعد پرت می کرد چون از بالا هم آمده بود بر می گشت و بعد اجرا شروع می شد. اولین پرفورمنس ما خیلی ساده بود. البته اندینگ هم داشتیم و در اندینگ هم کار هموطن را اجرا کردیم که چند تن از بچه های نوجوان می آمدند و پرچم ایران در دست شان بود و با ما می خواندند.

و بعد مدام سخت ترش کردی. با این وضعیت توقع مخاطبانت بالا نرفت؟

– قطعا کارهایی که سال های بعد کردیم هی بزرگ تر و بزرگ تر شد.

تا جایی که کنسرت ۱۴۱۰ را برگزار کردی، با موهای گریم شده برای آن سال یعنی آینده…

– کنسرت ۱۴۱۰ که ما سال قبل اجرا کردیم قطعا پرفورمنس اش فراتر از کنسرت های ایرانی و در حد کنسرت های بین المللی بود، هم دکورش و هم پرفورمنس اجرایش و هم بازیگرانی که در آن کار می کردند. تیمی که داشتند کار را مدیریت و اجرا می کردند، از کارگردان تا گریمورها و بازیگران و بدلکاران و دکوراتورها و مسئولان لباس و کلا کسانی که پشت صحنه کار می کردند، نشان می دهد که این کنسرت در سطح کشور نبود و شما مطمئن باشید که هیچ ایرانی در خارج از کشور هم چنین کنسرتی برگزار نکرده است. اگر کسی نمونه اش را بیاورد من حرفم را پس می گیرم.

سفید کردن موها که خیلی جالب بود. بعد از کنسرت مجبور شدی که موها را بزنی یا دوباره با رنگ دیگر رنگش کردی؟

– مسئله اینجا بود که این موها اصلا موی ما نبود. ما برای این کار از یک ماه قبلش تست گریم داشتیم. برای همه ما مو ساخته شد. همه اینها فراگ یا به قولی پوستیش بود و روی سر ما قالب گیری شده بود. برای همه ما قالب سر و صورت را گرفتند و برای ما طراحی شده بود.

المان های یک آرتیست

یکی از کارهایی که انجام دادی و در موفقیت ات هم تاثیرگذار بود این بود که وقتی وارد کار خوانندگی شدی بازیگری را هم به نوعی وارد کارت کردی. جدای از استایلت در خوانندگی و آهنگسازی، یکی از ویژگی های عمده ات پرفورمنس های اجراهایت بود و جزو اولین کسانی بودی که پرفورمنس را هم وارد اجرا کرده بودی. این از علاقه ات به بازیگری نشأت می گرفت یا داشتی برای خودت استایل درست می کردی؟

– من فکر می کنم همه اینها که صحبتش را کردی باید در وجودت باشد و اینها گمان های یک آرتیست است. آرتیست می تواند در جنبه های مختلفی استعداد داشته باشد و این چیزی نیست که برایش برنامه ریزی کرده باشم. از اول و از زمان بچگی ام فکرش را داشتم و طبیعتا الگوهایم هم در کارم تاثیرگذار بودند.

و از اولین کنسرت هایت هم این کار را شروع کردی که یکسری کار ویژه و سورپرایز هم داشته باشی.

– دقیقا از اولین کنسرت جدی ام در تهران با پرفورمنس شروع کردم و بعد، با توجه به تجربه کاری مان و با توجه به این که این کارها را در شرایط سختی انجام دادیم، کم کم بزرگ تر، تکمیل تر و حرفه ای تر شد.

آرتیست باید همه جا بدرخشد

آیا این کارها به خاطر علاقه و عطشی که به بازیگری داری نیست؟

– در بازیگری که دارم کارم را انجام می دهم. گفتم اینها المان های یک آرتیست است. آرتیست با یک خواننده معمولی فرق می کند. آرتیست با یک بازیگر معمولی فرق می کند. آرتیست باید در هر بخشی که توانایی دارد بدرخشد و بتواند استعدادش را نشان بدهد و برای این کار باید تمرین و تفکر داشته باشد، با بقیه متفاوت باشد و برای رسیدن به اینها تلاش و سختی ها را تحمل کند.

کنسرتی که ما می گذاریم، غیر از مسائلی که قبلش اتفاق می افتد و تمرین هایی که داریم برای پرودیوس کردنش از یک ماه قبل زمان می گذاریم و تفکر و هزینه می کنیم. زمان اجرای لایو هم تمام این گروه با استرس صد چندان یک خواننده که همینجوری ساده می رود روی صحنه می ایستد و می خواند، کار می کنند.

لایو هست و هر لحظه ممکن است اتفاقی بیفتد و زمان کمی برای آماده سازی اش هست و ممکن است وسط اجرا قصه تغییر کند. اینها یک گروه بزرگ می خواهد و تا زمانی که کسی انجامش ندهد نمی داند قصه چیست. اگر دقت کنید می بینید که چقدر فشار هست روی من و گروهی که با من کار می کنند و طبیعی ۸هم هست که شخصی که لیدر است، غیر از اجرای زنده ای که دارد، فشار مضاعفی روی دوشش احساس می کند.

این کارها که می کنید باعث رقابت ها و حسادت ها نمی شود؟

– کسی نتوانسته با ما رقابت کند. مگر توانسته؟ وارد شدن به این جریان احتیاج به آماده شدن دارد. این کار تجربه تقریبا ۱۰ ساله ما را پشت سرش دارد. ما این کار را در ایران به تنهایی داریم انجام می دهیم و طبیعتا در آن مستر محسوب می شویم و با فاصله نسبت به بقیه هستیم. اگر کسی بخواهد با ما رقابت کند باید مدت ها زمان بگذارد تا به آن تجربه ما برسد و این کار راحتی نیست.

و همین تمرین و تجربه باعث شد که در آن فستیوال در روسیه برنده شوید و آنجا در لوحی که به شما دادند «اجرای تحسین برانگیز به همراه یک لایو پرفورمنس قدرتمند» نوشته شده بود…

– ما اجرای بهترین قطعه فستیوال را بردیم و اجرای تحسین برانگیز و لایو پرفورمنس قدرتمند را به عنوان تعریف و تمجید از ما گفتند. بهترین اجرای گروهی را تیم ایتالیایی برد نه ما. ما بهترین اجرای زنده برای بهترین قطعه فستیوال را بردیم. این یکی از شش جایزه اصلی بود و ما به خاطر این که تجربه مان در فستیوال های بین المللی تقریبا صفر بود نتوانستیم صد خودمان را اجرا کنیم و قطعا ناراضی بودیم از این که نتوانستیم جایزه گروهی را ببریم ولی همین که توانستیم در یک فستیوال بین المللی موسیقی پاپ، یکی از شش جایزه اصلی را ببریم، برای ما حائز اهمیت بود.

هر چند که در داخل کشور به آن بها داده نشد. البته اینجا کلا به موسیقی بها داده نمی شود چه برسد به موسیقی پاپ. ما کاری که می خواستیم را انجام دادیم. من به همراه گروهم. البته گروه موسیقی ما طبیعتا رشد پیدا کرده، سیستم پرفورمنس شان، تفکرات شان، نوازنده های ما همه آرتیست هستند و باید روی استیج کار انجام بدهند و باید اکت داشته باشند. برای هر آهنگ هر سولیستی برنامه ریزی دارد که چه حرکاتی انجام بدهد و ما روی همه اینها تمرین می کنیم. در نتیجه کل گروه ما هستند که با همدیگر رشد می کنند.

برای پول کار نمی کنم

بازیگردان داری یا همه این کارها را خودت مدیریت می کنی؟

– من و کامران ملک مطیعی که دایرکتور کار است معمولا کارها را خودمان مدیریت می کنیم و البته در برنامه های مختلف تیم های دیگری هم اضافه می شوند. یک وقت هایی هم هست که بخش مهم کار را به تنهایی به دوش می کشم مثل کنسرت ماسک که از یک ماه قبل ساخت قالب صورت من شروع شد چون ما باید یک شخصیت واقعی را روی استیج می آوردیم نه کسی که یک ماسک معمولی دارد.

باید یک گریمور حرفه ای می آوردیم و چیزی را به تصویر می کشیدیم که بیننده متوجه نشود روی صورت یک نفر ماسک هست یا برای کنسرت بدل یک شخص را آوردیم که داشت جای من اجرا می کرد و من خودم از وسط مردم پا شدم و رفتم روی سن. برای این کار هادی اصغری را آوردیم که بازیگردان بود و باید بازیگردانی می کرد. کار لایو است و هر لحظه ممکن بود لو برویم.

این کارها واقعا در داخل کشور منحصر به فرد است و بعضی هایش هم شاید در خارج از کشور انجام نشده. برای همین هم ما خودمان را مستر این کار می دانیم و هستیم. برایش زحمت کشیدیم و بیشتر هم زحمت می کشیم و هر دفعه هم این هزینه و زحمت روی دوش ما هست اما چون دوست داریم فرم خاص خودمان باشیم، با همه سختی ها و هزینه ای که دارد، لذتش را هم می بریم.

این که این همه وقت و هزینه را صرف می کنی و درآمدت پایین می آید ناراحت نمی شوی؟

– ما هنرمندیم و در کارمان بخش مالی در اولویت های بعدی قرار دارد. ما داریم برای مردم کار می کنیم و دوست داریم کاری که دوست داریم و فکر می کنیم درست است را انجام بدهیم تا جلوی آنها سربلند باشیم. پول به هر حال می آید و ما هم در حد بضاعت خودمان و به اندازه نیازمان داریم و وضع مان بد نیست.

در عاشقانه نه فرزاد من بود نه تورج!

شما در اولین فیلمی که بازی کردی، یعنی پسران آجری نقش خواننده را بازی می کردی و در آخرین کار یعنی عاشقانه هم این نقش را داشتی. البته اینجا دو نقش داری که یکی از آنها خود فرزاد فرزین است. آیا همیشه قرار است که نقش خواننده را بازی کنی؟

– نه. اینجوری نیست. من در فیلم سگ های پوشالی نقش خواننده را نداشتم. در ضمن من علاقه ای نداشتم که نقش خواننده یا حتی فرزاد فرزین را بازی کنم اما نقشی که در عاشقانه به من پیشنهاد شد نقش پر کاری بود. یادتان باشد که وقتی شما در یک فیلم در دو نقش بازی می کنید، این کار حتی برای یک بازیگر حرفه ای هم سخت است.

یکی از سخت ترین نقش های عاشقانه را من بازی کردم و باید این تضاد هم در می آمد. بنابراین برای این که دو شخصیتی که من بازی می کردم از هم فاصله بگیرند مجبور شدیم در شخصیت فرزاد فرزین کمی اگزه جره کنیم. برای همین در این سریال شخصیت اصلی فرزاد فرزین را نمی بینیم و یک ذره عصا قورت داده تر و خشک تر شده تا فاصله ای بیفتد بین تورج چلبیانی و فرزاد فرزین.

من خودم در زندگی شخصی اینقدر سختگیر و خشک نیستم اما با نظر کارگردان روی این نقش کار کردیم و به این صورت در آمده که می بینید. همه معتقد بودند که هر خواننده ای نمی تواند این نقش را بازی کند و شاید حتی جرأت نمی کرد که در این قالب قرار بگیرد چون فکر می کرد ممکن است وجهه اش مخدوش شود.

وقتی شما به عنوان یک بازیگر وارد یک مجموعه می شوی باید فقط به بازی و کاراکترت فکر کنی نه به شخصیت و جایگاه یک شغل دیگرت وگرنه نباید بپذیری که بازی کنی. من وقتی این نقش را قبول کردم باید به عنوان یک بازیگر در قالب نقش حضور پیدا می کردم و خدا را شکر که هم مردم خوش شان آمد و هم همکاران خوب من در سینما.

به هر آنچه می بینیم خود فرزاد فرزین نیست. بازخورد این بازی در بین علاقه مندان خیلی پیگیرت چطور بود؟

– به هر حال در نهایت امر این یک سریال داستانی است و آنها هم این را می دانستند و به نظر من بازتاب خیلی خوبی هم برای من داشت.

از همه بیشتر بازیگری کرده ام

آیا این به خاطر بازی ات بوده یا این که این سریال مجموعا خوب دیده شده؟

– اگر من و دیگر بازیگران بازی مان خوب نبود که سریال خوب در نمی آمد. اگر بازی من خوب نبود می گفتند سریال خوب بود اما تو خرابش کردی (خنده). به یاد ندارم که چه قبل از انقلاب و به خصوص بعد از انقلاب خواننده ای نقشی را بازی کند و هجمه زیاد نقد منفی روی او نباشد.

این اولین باری است در تاریخ سینمای بعد از انقلاب (بازی های قبلی من را هم شامل می شود) که یک خواننده یک نقش را بازی می کند و هم مردم خوش شان می آید و هم کسانی که حرفه ای این کار هستند. این برای من بسیار حائز اهمیت است. من خودم از همه خواننده های داخلی بیشتر فیلم بازی کردم و این موضوع که می گویم شامل خود من هم می شود.

چهار فیلم بازی کردی؟

– بله. البته رضا یزدانی هم زیاد بازی کرده و من به جز رضا از همه بیشتر هم بازی کردم. شادمهر دو فیلم بازی کرد. حمید عسگری دوتا فیلم بازی کرد. بنیامین هم یک فیلم زحمت کشیده، مازیار هم بازی کرده و خلاصه این که تک و توک این اتفاق افتاده و مهم این است که به شما جدی نگاه کنند. البته من باید خیلی تشکر کنم از منوچهر هادی که خیلی در این کار تاثیرگذار بود و خیلی با هم صحبت کردیم تا با راهنمایی های ایشان این دو کاراکتر را ساختیم.

دو کاراکتری که هیچ کدام شان من نیستم. جفت شان هم باید اول فرزاد فرزین معرفی می شدند. یعنی باید این تعلیق برای مردم ایجاد می شد و در چند قسمت اول مردم خیلی به من فشار آوردند که آقا این چه نقشی است که بازی کردی و چرا خودت را اینجوری سیاه نشان دادی. به هر حال برای کسانی که به من لطف دارند سخت بود و ما هم دنبال این بودیم و این نشان می داد که این کار روی آنها تاثیر گذاشته است. به نظر من این اتفاق، اتفاق خیلی خوبی بود.

در این سریال موضوع شباهت تورج چلبیانی به شما مطرح بود. آیا به صورت واقعی هم کسی را دیدی که اینقدر بهت شبیه باشد؟

– بله. و یکی،دو نمونه خیلی عجیب هم به من شبیه هستند. عکس هایشان را برای من فرستادند.

به زودی کارهای بین المللی

با توجه به کارهایی که انجام دادی و تجربیاتی که به دست آوردی و با توجه به این که انگلیسی هم خواندی و می خوانی، چرا بیشتر برای بین المللی کار کردن و بین المللی شدن انرژی نمی گذاری؟

– هنوز فرصت نکردم که به صورت کامل برای این مسئله برنامه ریزی کنم ولی کارهایی هم کرده ام و همکاری هایی با کمپانی های خارجی داشته ام که به زودی اخبارش به گوش تان خواهد رسید.

در اخبار آمده بود که قرار است در پروژه ای به نام آسمانخراش با آقای چیکو بنت همکاری داشته باشی. آیا این پروژه هنوز فعال است؟

– بله. ضبط ها انجام شده و کمپانی که مسئول انتشار است منتظر شرایط مناسب است که آن را منتشر کند. همچنین باید مجوزهای داخلی هم گرفته شود که به زودی انشاءالله این اتفاق خواهد افتاد.

ورزش را حرفه ای دنبال می کنم

شما همواره استایلت را حفظ کرده ای و همیشه هم ورزشکار بودی. آیا هنوز هم این روش را حفظ کرده ای و به صورت پیوسته ورزش می کنی؟

– الان یکی دو ماه است که درگیرم و نرسیدم ورزش کنم ولی به طور کلی ورزش در برنامه کاری من هست چون به هر حال یک آرتیست باید همواره فرم بدنی اش را حفظ کند. البته همان طوری که گفتم بعضی وقت ها مشغله ها باعث می شود که برنامه ورزشی ما به هم بریزد اما در این ۱۱-۱۰ سال گذشته من شاید کلا شش، هفت ماه غیبت ورزشی داشتم.

آیا ورزش حرفه ای را هم پیگیری می کنی؟

– به جز تایم هایی که مجبور می شوم به خودم استراحت بدهم. من ۱۱ سال است که به صورت حرفه ای ورزش می کنم. ورزش اصلی من فیتنس است و در کنار آن ورزش های دیگری مثل باشینگ را هم انجام می دهم.

دوستان ورزشکار هم داری؟

– در جام جهانی هنرمندان در تیم فوتبالش بازی کردم و بعد مصدوم شدم و کمرم گرفت و دیگر نتوانستم فوتبال بازی کنم. دوستان ورزشکار زیادی هم دارم.

نزدیک ترین دوست ورزشکارتان چه کسی است؟

– اصولا همه دوستان ورزشکارم را دوست دارم. دوستان خوبی در باشگاه پرسپولیس دارم مثل محسن مسلمان و رامین رضاییان و پیشکسوتان بسیار خوبی مثل علی کریمی که همواره به من لطف داشتند. دوستانم زیاد هستند و بخواهم نام ببرم زیاد می شود.

من یک حرفه ای هستم!

آیا قراردادی که با شما بستند فرق می کرد با بازیگران حرفه ای که در آن کار هستند؟

– نمی دانم بقیه چه قراردادی بستند که بخواهم نظر بدهم ولی من هم فرزاد فرزین هستم، آرتیست درجه یک موسیقی، در نتیجه مبلغ قرارداد من هم رقم پایینی نیست.

این مسئله را پیگیری نکردی که ببینی مبلغ قرارداد بقیه چقدر بود؟

– من مبلغ قرارداد خودم را تعیین می کنم و به بقیه کاری ندارم.

می خواستم ببینم مبلغ قرارداد شما به نسبت بقیه بالا بوده یا پایین؟

– طبیعتا می دانی که درآمد موزیسین ها بد نیست یعنی یک موزیسین درجه یک سه شب کنسرت در تهران بگذارد درآمدش شاید به اندازه کل درآمد دوستان باشد برای سریال، در نتیجه طبیعتا دستمزد خواننده ها پایین نخواهد بود.

اما به هر حال شما به صورت دلی در فیلم شرکت می کنی و مثل بازیگران دیگر نیست که کار حرفه ای اصلی تان بازیگری باشد.

– اصلا به این شکل نبود. مگر من بیکار هستم که بخواهم همینجوری در کاری بازی کنم. من حرفه ای هستم و در هر کار حرفه ای که حضور پیدا می کنم کاملا حرفه ای برخورد می کنم.

به هر حال بازیگری هم که خوانندگی می کند ممکن است به آن کار به شکل شغل دوم نگاه کند.

– من این حالت را ندارم. من به عنوان بازیگر در این سریال حضور دارم و اتفاقا قرارداد من بخش دیگری هم دارد که من موسیقی سریال را خواندم. طبیعتا برای هر کدام از اینها جداگانه دستمزد گرفتم و این ها از نظر من فرقی با هم ندارند. این سوالی که داری می کنی از پایه اشتباه است.

من دارم راجع به شغل یا بیزینس اول و اصلی و شغل دوم صحبت می کنم.

– در هر حال راجع به شغل صحبت می کنی و این اول و دوم ندارد.

درباره بازیگر – خواننده ها

از بین بازیگرانی که خوانندگی می کنند کدام شان خوانندگان خوبی هستند؟

– اگر اسم ببری بهت می گویم.

خیلی ها هستند، مثلا مهران مدیری؟

– بدم نمی آید. صدایش خوب است. خیلی از کارهایش را شنیده ام. من چون آقای مدیری را دوست دارم وقتی آلبوم داد آلبومش را گرفتم گوش کردم و بعد هم پیگیری کردم. البته جدیدی ها را دوست ندارم چون سلیقه من نیست ولی برایش احترام قائل هستم. نمی گویم عالی است اما خوب است.

کامران تفتی؟

– شنیدم موزیک هایش را. کامران از دوستان قدیمی من هم هست اما فرصت نکردم کارش را گوش کنم. باید گوش بدهم بعد نظر بدهم.

بهرام رادان؟

– به نظرم خوب نیست. من دوست ندارم اما نمی توانم برای بقیه نظر قطعی بدهم. امیدوارم موفق باشد.

محمدرضا هدایتی؟

– به نظرم صدایش خیلی قشنگ است.

فکر می کنم از بین همه بازیگرانی که خوانندگی می کنند هدایتی از همه خواننده تر است و همه صدایش را بیشتر دوست دارند.

– صدایش خیلی قشنگ است و چرا کسی که صدایش قشنگ است نخواند؟ حالا بازیگر است، مهندس است، دکتر است، هر چه هست باشد. می خواهد بخواند، به کسی چه مربوط است؟! ایشان در یک بخشی استعداد دارد و دوست دارد این استعداد و توانایی را نشان بدهد و باید هم این کار را بکند. اینکه شما در آنجا این کار را می کنی و نباید اینجا این کار را بکنی را کدام آدم بی عقلی تعیین کرده است؟

هر کس که این را بگوید اصلا فکر نکرده روی آن و گارد الکی دارد. خیلی از مردم راجع به هر چیزی نظر می دهند. الان در فضای مجازی همه کس راجع به همه چیز نظر می دهند ولی وقتی متخصص آن قضیه صحبت بکند قضیه فرق می کند. اگر یک متخصص این حوزه هم در این مورد نظر بدهد معلوم است دارد گارد الکی می گیرد.

شما در هر بخشی که استعداد دارید پیگیری کنید. این استعداد را جدی بگیرید. تعلیم ببینید و بروید در آن بخش موفق شوید. به کسی چه مربوط است که شما چه کارهای دیگری هم انجام می دهید؟ مهم این است که شما هنرمندید و می خواهید این هنرتان را عرضه کنید.

آن آهنگ هیت محمدرضا هدایتی را یادت هست؟

– من با محمدرضا هدایتی دوستم و البته معمولا آهنگ های دیگران را نمی توانم حفظ شوم اما شما یک کلمه اش را بگو من بقیه یادم می آید.. دلگیرم از تو… من دارم می میرم… (ملودی اش را زمزمه می کند.)

امیرحسین مدرس؟

– من برای امیرحسین مدرس کار هم ساخته ام که تیتراژ «ماه هلال» یا «هلال ماه» شد که مال آتش نشانی بود. امیرحسین خواننده خوبی است منتها جنس صدایش را یکی ممکن است دوست داشته باشد و یکی هم دوست نداشته باشد. این دیگر سلیقه است.

تم صدای امیرحسین بیشتر موسیقی اصیل ایرانی است. آیا راحتی که با آن تم کار کنی؟

– اگر راحت نبودم که برایش آهنگ نمی ساختم. (خنده)

محمدرضا گلزار.

– من کنسرت محمدرضا گلزار هم رفتم و یک یدوتا از آهنگ هایش را هم گوش داده ام. امیدوارم در کارش موفق باشد. به هر حال او هم خیلی جدی دارد کار موسیقی اش را دنبال می کند و مخاطب خاص خودش را هم دارد و این که چقدر موفق باشد منوط به پشتکار و جدیتی است که در این زمینه به خرج می دهد. موسیقی مثل سینما نیست و بسیار کار سخت تری است.

در موسیقی فقط خودتی که پرودیوسری اما در سینما شما در کنار یک اکیپ بزرگ قرار می گیری و به تنهایی برای کل آن مجموعه تصمیم گیرنده نیستی. من اگر یک فیلم خوب بازی کنم فقط من نیستم که باعث موفقیت خودم و آن فیلم هستم. وقتی یک فیلم بد هم بازی می کنم فقط من نیستم که باعث خراب شدن بازی و آن فیلم خواهم شد.

یک اکیپ بزرگ دارند کار می کنند و همه شان مقصر یا موفقند ولی موسیقی شمایی که تعیین کننده ای. لیدر شمایی و شمایی که باید تصمیم بگیری چه موسیقی بخوانی و چه شعری را انتخاب بکنی، کی کنسرت بگذاری، چه تبلیغی انجام بدهی، کی چه موسیقی را منتشر کنی و … همه اش شمایی. بنابراین باری که روی دوشت توست اصلا قابل قیاس با یک بازیگر نیست.

از بازیگر – خواننده های خارجی چطور؟ کدام را دوست داری؟

– آنجا قضیه کاملا فرق می کند و اصلا چنین حرفی مطرح نیست. آنجا اگر استعداد خوبی داشته باشید پرورش پیدا می کنید. نه این که مثلا فرزاد فرزین چون خواننده خوبی است، نه تجربه ای دارد و نه تعلیم دیده بیاید بازی کند. در این صورت خود آن فیلم هم لطمه می بیند. آنها روی آرتیست های شان برنامه ریزی می کنند و آنها را هدر نمی دهند. اول درست و آماده اش می کنند و بعد به مردم عرضه می کنند. مثل جاستین تیمبرلیک یا جنیفر لوپز و خیلی های دیگر.

تورج چلبیانی، طناز خاکستری

در سریال عاشقانه با تعدادی بازیگر درجه یک همبازی هستی، البته فیلم های قبلیث ات هم همین طوری بود اما اینجا خیلی فرق می کند. مثلا پسران آخری تم گیشه ای داشتن و جوان پسند بود و فیلم دیگرت هم کمدی بود اما عاشقانه تم جدی تری دارد و بازیگرانی که در آن هستند هم همین طور مثل هومن سیدی و ساره بیات و محمدرضا گلزار و دیگران. از تجربه بازی با این ستاره ها بگو.

– اولا که حرفت درست است. به هر حال حضور در کاری حرفه ای تر در کار هر بازیگر تاثیرگذار است. هومن سیدی بازیگر خیلی خوب و توانایی است و در این سریال هم این کاراکتر را خوب در آورده و به نظرم موفق ترین کاراکتر این سریال هومن سیدی است. محمدرضا گلزار هم در عاشقانه خیلی خوب کار کرده و سعی کرده صدش را بگذارد و خیلی خوب بود. بقیه بازیگران هم همین طور؛ خانم ساره بیات و خانم بهناز افشار و بقیه دوستان.

من خیلی سکانس مشترکی با بقیه دوستان نداشتم و بیشتر با هومن بازی داشتیم. حضور این بازیگران در این کار طبیعتا برای من هم تاثیرگذار بود ضمن این که من و هومن سیدی خیلی بیشتر، کاراکترمان طوری بود که باید طنازی داشتیم. البته من دارم راجع به شخصیت تورج صحبت می کنم. اولا که برای یک خواننده بازی کردن در یک نقش طنز خیلی راحت نبوده و نداشتیم خواننده ای که طنز بازی کند. بیشتر خواننده ها با این کار گارد دارند و این که خودت را بشکنی و از آن گارد بیرون بیایی خیلی سخت است.

شاید بعضی ها وقتی به عنوان بازیگر وارد کار می شوند هنوز به موقعیت اجتماعی شان فکر می کنند در حالی که وقتی به عنوان یک آرتیست، هنرمند یا بازیگر وارد کار می شوی باید نقشت را درست بازی کنی. برای من هم اولش مقداری سخت بود اما با قبول نقش وارد شخصیت پردازی برای تورج چلبیانی شدیم که شخصیت خاکستری دارد و در موردش صحبت کردیم.

جرمی هم که او دارد خیلی شدید نیست و شخصیت خاکستری دارد و مردم دوستش دارند. در یک سریال ملودرام طبیعتا کار کسانی که نقش نسبتا طنز دارند از بقیه سخت تر است چون باید بار چیزی را به دوش بکشند که جهت گیری سریال به آن سمت نیست. این کمک می کند به فضای سریال که جذاب تر دیده شود.

درباره هوروش بند، بهنام بانی، آرش ای پی و دیگر چهره های جدید

به غیر از کار خودت که طبیعتا این استایل و سبک را بیشتر از بقیه دوست داری که کار می کنی، از موزیسین های دیگر موسیقی پاپ کار چه کسی را بیشتر دوست داری؟

– من ترجیح می دهم راجع به این موضوع نظر ندهم.

موسیقی اصیل ایرانی هم گوش می کنی؟

– تک و توک بعضی از کارهای همایون شجریان را شنیده و خیلی دوست داشتم. چند کار از علیرضا قربانی را هم دوست دارم ولی موسیقی سنتی موسیقی مورد علاقه ام نیست مگر این که کار خیلی فاخر و قشنگ باشد مثل بعضی کارهای همایون شجریان.

از موزیسین های خارجی خواننده مورد علاقه ات کیست؟

– از پاپ ها خیلی ها را دوست دارم مثل سلن دیون یا ماریا کری یا مایکل بولتون و اساسا خیلی هستند و آنقدر خوب زیاد است که نمی شود همه را نام برد.

در خلوت خودت این موسیقی ها را گوش می کنی یا داخلی را هم گوش می کنی؟

– من سعی می کنم هر از چند گاهی همه بروبچه ها را گوش کنم.

برای این که بدانی چه کار کردند و به عنوان رقیب؟

– قطعا. باید ببینم دور و برم چه نوع موزیک هایی ساخته می شود و چه چیزهایی شنیده می شود. حتما رصد می کنم. چرا که نه. بر عکس دوستانی که می گویند من گوش نمی کنم و راست نمی گویند، من می گویم که همه کارهای مهم را گوش می کنم.

الان موسیقی و سلیقه شنیداری مردم تغییر کرده. آیا کارهای موزیسین های جدید را هم گوش می کنی؟ مثلا هوروش بند را گوش می کنی؟

– بله و دارم با آنها کار می کنم. الان دارم با مسعود جهانی و آرش عدل پرور که آرش ای پی هست داریم یک کار مشترک انجام می دهیم.

حامد همایون چطور؟

– حامد همایون را هم گوش کردم. مگر می شود گوش نکرده باشم.

دوست داری؟

– بدم نمی آید. معمولی است.

بهنام بانی؟

– صدای خیلی قشنگی دارد.

سینا شعبانخانی؟

– صدای سینا شعبانخانی هم خیلی قشنگ است.

شهاب مظفری؟

– آهنگ های شهاب مظفری را در اینستاگرام دیدم که لایو می خواند و خوب هم می خواند اما موزیکش را با دقت ننشستم گوش کنم. فکر می کنم خواننده موفقی شود چون استایلش استایل خوبی است.

توجه کردید که اکثر خواننده هایی که الان دارند چهره می شوند صداهای خوبی دارند؟

– این خیلی اتفاق خوبی است.

شهاب حسینی و مریلا زارعی

الان در این موقعیت و با توجه به سن و سال و تجربه ای که به دست آوردی، بازیگر مورد علاقه ات کیست؟

– خارجی خیلی تغییر نکرد و البته چند نفر اضافه شدند. از بازیگران داخلی هم همان ها هستند و تعداد دیگری هم اضافه شده که اگر بخواهم مثال بزنم تعداد زیاد می شود. مثلا شهاب حسینی را خیلی دوست دارم.

از خانم های بازیگر چطور؟

– خانم مریلا زارعی خوب بازی می کند و چندین خانم بازیگر خوب دیگر.

درباره عشق و ازدواج و بچه

ببخشید، یک سوال خصوصی تر بپرسم؛ نمی خواهید بچه دار شوید؟

– هنوز زود است. فعلا درگیر کارهای اینترنشنالم هستم. سر یک پروژه سینمایی باید بروم و کمی شلوغ هستم. انشاءالله سر فرصت.

آخرین سوال. آیا به نظرت ازدواج همیشه با عشق باشد یا با عقل هم می تواند باشد؟

– حالا نمی شود که هر دو باشد؟

بله، این هم می شود ولی می خواستم بپرسم به نظرت کدام شان ارجحیت دارد؟

– عشق که نکته خیلی مهمی است، مخصوصا برای یک آرتیست اما در کنار آن باید توأم با عقل هم باشد. خیلی هم نباید همه چیز غیرمنطقی اتفاق بیفتد.

منبع: انتشار یافته در ماهنامه دیده بان

۰۰

ستاره‌هایی که یک شبه نیامده‌اند

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : پنج شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۶

ستاره‌هایی که یک شبه نیامده‌اند

 

 

 

از سال ۹۵ بود که کم کم چهره‌های جوان و پرمخاطب موفق به اخذ مجوز فعالیت رسمی از دفتر موسیقی وزارت ارشاد شدند. هنرمندانی هرکدام یک یا چند قطعه هیت در کارنامه داشتند و پس از ورود به صحنه توانستند به رقیب جدی چهره‌های قدیمی‌تر در جذب مخاطب و فروش بلیت تبدیل شوند. این روند در نیمه اول سال ۹۶ هم ادامه پیدا کرد و در حال حاضر می‌توان گفت نسل جدید خواننده‌های پاپ بازار کنسرت‌ها را از دست چهره‌های باسابقه‌تر درآورده‌اند و تعداد سانس‌ کنسرت‌های برخی از آنها حتی سه رقمی هم شده است. اصولاً با ورود چهره‌های جدید بعضی از مخاطبان موسیقی به این نکته اشاره می‌کنند که فلانی یک شبه مطرح شده است. اما حقیقت این است که چهره‌های جوان و پرفروش حال حاضر بازار موسیقی هیچکدام حاصل اتفاق ناگهانی نیستند و پشت سر هرکدام یک تا ده سال سابقه کاری وجود دارد.

در گزارشی که پیش روی شما قرار دارد و به نوعی بخش دوم گزارش «ستاره بود، ستاره است، ستاره می‌شود» است سابقه و روند کاری هنرمندان پرمخاطب و پرفروش موسیقی پاپ را بررسی کرده‌ایم. با ذکر جزئیاتی نظیر روز دقیق انتشار اولین آهنگ و اطلاعات جالبی که شاید تا پیش از خواندن این گزارش در جریانش نبودید. همچنین خواندن این گزارش را اکیداً به خواننده‌های جوان پاپ پیشنهاد می‌کنم. خواننده‌هایی که انتظار دارند با همان آهنگ اول یا همان آلبوم اول سریع پرمخاطب و پرفروش شوند و اصولاً هم صبر کمی دارند!
***

*امیرعباس گلاب

تابستان امسال بود که خبر ورود امیرعباس گلاب به عرصه رسمی موسیقی منتشر شد. او روز دهم مرداد برای اولین‌بار توانست به صحنه سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی قدم بگذارد و با مخاطبانش دیدار کند. صحنه‌ای که به گفته خودش زمانی که ده سال سن داشته، علیرضا عصار را روی آن دیده و تصمیم گرفته که بالاخره روزی روی آن بایستد. داستان امیرعباس گلاب بی‌ارتباط به مصرع «می‌دونم تلاشم یه روز یه جایی اثر می‌کنه» نبود. «فقط برو» اولین قطعه امیرعباس بود که در سال ۱۳۸۶ منتشر شد و آن اثر به همراه ویدئویی که داشت توانست به سرعت جایش را میان مخاطبان باز کند و بازخورد زیادی برای این خواننده داشت. لحن خوانش امیرعباس در آن مقطع خیلی‌ها را به یاد «فرمان فتحعلیان» می‌انداخت که اتفاقاً بی‌دلیل هم نبود. چون این دو خواننده با هم نسبت خانوادگی دارند. امیرعباس گلاب در ادامه یک‌بار دیگر توانست قطعه هیت منتشر کند و این بار صدایش به گوش مخاطبان گسترده یک سریال پربیننده رسید. در سال ۸۹ فصل اول سریال «ستایش» پخش شد و قطعه امیرعباس گلاب برای تیتراژ این مجموعه همخوانی جالبی از لحاظ مضمون ترانه و موسیقی با قصه سریال داشت. همین موضوع باعث شد تا به سرعت آهنگ او در میان مخاطبان دست به دست شود. شاید جالب باشد بدانید که امیرعباس برای اجرای تیتراژ سریال ستایش رقبای قدرتمندی را پشت سر گذاشت. در آن زمان نام‌هایی نظیر حامی، فریدون آسرایی و زنده‌یاد مرتضی پاشایی برای اجرای تیتراژ ستایش مطرح می‌شد. امیرعباس در ادامه تیتراژ سریال ستایش ۲ را هم خواند اما به دلایلی قطعه او در کل فصل دوم این مجموعه پخش نشد. او در ادامه و تا سال ۹۶ قطعات مختلفی را منتشر کرد و بالاخره امسال توانست به همت موسسه فرهنگی هنری «آوای آراد» به عرصه رسمی موسیقی وارد شود. کنسرت‌های او در تهران هم توسط شرکت «اکسیر نوین» و به تهیه‌کنندگی «محمدرضا خانزاده» روی صحنه رفت. اولین اجرای او در مردادماه با استقبال چشمگیر دوستدارانش مواجه شد و او توانست سانس‌های تمدیدی برنامه‌اش را شهریورماه روی صحنه ببرد.

*حامد همایون

دوازدهمین روز از دوازدهمین ماه سال ۹۴ بود که قطعه «بارون که زد» با صدای خواننده‌ای به نام «حامد همایون» منتشر شد. این اثر در همان روزهای اول توانست به گوش افراد زیادی برسد و نوع خوانش و موسیقی قطعه بارون که زد مورد توجه قرار گرفت. در ادامه قطعات «الکل نگاه» و «مردم شهر» با صدای حامد همایون به گوش مخاطبان رسید و این خواننده میخ اصلی خود در بازار موسیقی را تیرماه ۹۵ و با قطعه «چتر خیس» کوبید. در اسفند ۹۴ خیلی‌ها گفتند که حامد همایون هم یک جوان تازه وارد به عرصه موسیقی است ولی اینطور نبود. سید حامد محمودزاده سال ۱۳۶۱ در شهر شیراز متولد شد. او از سال‌ها قبل فعالیت موسیقی را آغاز کرد و حتی چند سال در شیراز کار تدریس آواز و آهنگسازی انجام می‌داد. همزمان با این فعالیت‌ها کار خوانندگی را هم به شکل جدی دنبال کرد و قطعه «ای کاش» یکی از اولین آثار او بود که ۲۰ بهمن ۱۳۹۱ در فضای مجازی منتشر شد. حامد در این آهنگ با حمید فریزند و نیما علامه در بخش ترانه و موسیقی همکاری کرده بود. قطعات حامد محمودزاده در آن مقطع با استقبال چندانی از سوی مخاطبان مواجه نمی‌شد و به همین دلیل با فواصل زمانی زیاد کارهایش را به مرحله انتشار می‌رساند. «از هوا پیداست» کار بعدی حامد محمودزاده بود که ۱۸ آذر ۱۳۹۲ منتشر شد و اتفاقاً میکس و مسترینگ آن توسط زنده‌یاد «نیما وارسته» انجام شده بود. حامد در ادامه قطعات «از تو چی می‌شنوم» و «نرو» را منتشر کرد و آخرین کار او با نام حامد محمودزاده، «تنهایی» نام داشت. یک آلبوم هم به نام «آدم برفی» با صدای حامد محمودزاده در سایت‌های اینترنتی موجود است. در ادامه یک آشنایی مسیر زندگی حامد محمودزاده را تغییر داد. او از طریق «سامان امامی»، که تنظیم‌کننده فصل جدید آثار و رهبر ارکسترش است، با «محسن رجب‌پور» آشنا شد. این تهیه‌کننده با سابقه موسیقی و مدیر شرکت «ترانه شرقی» با هوشمندی کاراکتر جدید و کاملاً متفاوتی برای حامد محمودزاده در زمینه‌های مختلف تعریف کرد و به این ترتیب او با نام حامد همایون به مخاطبان معرفی شد. برنامه‌ریزی گام به گام و استراتژی دقیق محسن رجب‌پور و شرکت ترانه شرقی باعث شد تا ظرف فقط ده ماه، نام و آثار حامد همایون به قدری مطرح شود که او به کنسرت برسد. چندی پیش هم از سوی شرکت ترانه شرقی اعلام شد که حامد همایون در ۶ ماهه اول سال ۹۶، موفق به برگزاری ۲۳۰ کنسرت شده و از این حیث در میان تمامی خواننده‌های پاپ رکورددار است.

*سینا شعبانخانی

می‌توان لقب بچه مثبت‌ترین چهره نسل جدید موسیقی پاپ را به او داد! خواننده‌ای سر به زیر و آرام که مراحل موفقیت را به آرامی اما پیوسته طی کرده است. او در مرداد سال جاری توانست برای اولین‌بار در تهران روی صحنه برود و طلسم پشت خط ماندنش را بالاخره شکست. از اوایل سال ۹۶ هم که فعالیت‌هایش عنوان رسمی گرفت قطعات «من بیقرارم»، «عمداً»، «چشماتو ببند» و «خوب یا بد» را منتشر کرد. مهمترین اتفاق او در بدو ورودش به عرصه رسمی هم اجرای تیتراژ ماه عسل ۹۶ بود. برگردیم به گذشته و مروری بر فعالیت‌های سینا شعبانخانی ۲۹ ساله از ابتدا تا الان داشته باشیم. اولین آهنگ او به نام «کابوس تنهایی» در روز ۲۵ آبان ۱۳۸۹ منتشر شد. اثری با ترانه و موسیقی و تنظیم خود سینا که در آن زمان ۲۲ سال سن داشت. این خواننده سپس در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۰ قطعه دومش به نام «بدون تو تنهام» را در فضای مجازی منتشر کرد. اتفاق مهم برای سینا شعبانخانی در خرداد سال ۱۳۹۰ و با انتشار قطعه «جادوی خاص» رخ داد. اثری که بازتاب‌های زیادی داشت اما دو سال و سه ماه بعد، «حامد برادران» موفقیت‌های این کار را تکمیل کرد. در ۲۷ شهریور سال ۱۳۹۲ قطعه جادوی خاص با ریمیکس حامد برادران منتشر شد و این ورژن به گوش خیلی‌ها در داخل و خارج از کشور رسید ولی باز هم نتوانست آلبوم رسمی منتشر کند یا کنسرتی داشته باشد. همکاری با حامد برادران و در ادامه «میلاد ترابی» باعث شد تا مسیر فعالیت‌های سینا هموارتر شود. از همان سال‌ها هم او با «کامبیز طاهری» به عنوان مدیر برنامه وارد همکاری شد و نهایتاً کنسرتش به همت شرکت «پیام» به مدیریت «شاهین ترابی» برگزار شد.

*شهاب مظفری

تابستان امسال برای چهره‌های جوان موسیقی پاپ بسیار خوش‌یُمن بود. از جمله برای «شهاب مظفری» که پس از سال‌ها توانست روز ۱۴ تیرماه به همت موسسه آوای آراد روی صحنه برود. این خواننده از اوایل دهه ۹۰ انتشار آثارش را به شکل جدی آغاز کرد و «خدا با توام» اولین اثر او بود که در سطح گسترده‌ای در فضای مجازی پخش شد. شهاب در آن سال‌ها فعالیت حرفه‌ای خود را به همراه «هادی دمیرچی»، تهیه‌کننده برنامه شب کوک، پیگیری می‌کرد. «فقط در همین حد»، «روانی» و «خونمون کو؟» از جمله سایر آثار شهاب در سال ۹۱ بودند. یک آلبوم به نام «تورو خواب دیدم» هم از این خواننده در سایت‌های موجود است که این آلبوم در دو پارت پخش شده بود. او از همان ابتدا برنامه مشخصی برای انتشار تک‌آهنگ‌هایش داشت و البته شبکه اجتماعی اینستاگرام در شهرت بیشتر او بی‌تأثیر نبود. شهاب از این فضا به شکل متفاوتی بهره می‌برد و در حین نواختن پیانو و اجرای زنده قطعاتش از خودش به شکل سلفی فیلم می‌گرفت و منتشر می‌کرد. همین ویدئوهای ساده که دوربین معمولاً روی پیانو بود و شهاب می‌خواند به شکل جالبی در اینستاگرام و سایر شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شد. اتفاقاً این مدل استفاده شهاب مظفری از اینستاگرام در ادامه بیشتر مورد توجه خواننده‌ها و خصوصاً چهره‌های جوان قرار گرفت. نکته دیگر درباره شهاب مظفری این بود که او از همان ابتدا از لحاظ نوع خوانش و میمیک صورت نسبت سایر خواننده‌ها تا حدی متفاوت‌تر بود. نگاه و چهره غالباً مغرور او در عکس‌ها و همچنین لحن مغرور و گاهی معترضش از جمله امضاهایی بود که شهاب مظفری پای کارهایش زد و توانست مخاطبان را به سمت خودش جلب کند. «آی»، «لعنتی‌ترین حوالی»، «میگن که عوض شدی»، «عکس قدیمی»، «منو ترکم نکن» و «قسم» هم از جمله قطعات شهاب طی یکی دو سال اخیر است که برایش بازخوردهای زیادی داشت.

*بهنام بانی

شاید برای خیلی‌ها فروش سریع اولین شب از کنسرت‌های «بهنام بانی» در فصل تابستان عجیب بود و باز هم درباره او این صحبت مطرح شد که چطور ناگهان این خواننده آمده و اینقدر خوب می‌فروشد؟ شاید بد نباشد برای پاسخ به این سوال درباره بهنام بانی به سال‌ها قبل برگردیم. او از زمان دانشجویی خوانندگی را به شکل مستمر دنبال می‌کرد و حتی چند اجرا در آن دوره برگزار کرده بود. اما اولین آهنگی که از بهنام منتشر شد آن هم بهنام بانی بدون سبیل در ۱۹ اسفند سال ۱۳۹۲ بود! او در آن مقطع زمانی کارهایش را با همراهی «بهنام ابطحی» و «راشا تقی‌پور» در بخش موسیقی وتنظیم دنبال می‌کرد و از لحاظ فضای موسیقی و لحن خواندن شباهت زیادی با زنده‌یاد ناصر عبداللهی داشت. این شباهت بی‌دلیل نبود چون خود بهنام علاقه زیادی به آن خواننده فقید داشت. «فصل عاشقی» و «زندگیمون قصه نبود» دو قطعه بعدی بهنام بودند که به ترتیب در زمستان ۹۳ و بهار ۹۴ منتشر شدند. از تیرماه ۹۴ و همزمان با انتشار قطعه «مرز دیوونگی» که او به همراه حسام فرحی این کار را خوانده بود، از چهره با سبیل بهنام بانی رونمایی شد. مشخصه ظاهری که تا همین الان هم همراه او هست و به نوعی تبدیل به لوگوی یا امضای ظاهری آثارش تبدیل شده است. مسیر کاری بهنام بانی از پاییز سال ۱۳۹۵ دستخوش تغییرات گسترده‌ای شد. او از این زمان مدیریت هنری آثارش را به حامد برادران واگذار کرد و این تنظیم‌کننده جوان و خوش‌فکر موسیقی پاپ توانست ظرف مدت کوتاهی از خواننده‌ای که آثارش کمتر به گوش مخاطبان رسیده بود یک چهره پرفروش بسازد. ۱۳ آبان ۱۳۹۵ اولین همکاری بانی و برادران به نام «من یه دیوونم» منتشر شد که این آهنگ از همان روز اول توانست بازخورد زیادی برای این زوج هنری داشته باشد. «چی بگم»، «همه دنیام»، «علاقه خاص»، «عاشقم کرده»، «چه بخوای چه نخوای» و «اخماتو واکن» از جمله سایر همکاری‌های بهنام و حامد بود که هرکدام توانست نظر مثبت طرفداران این خواننده را جلب کند. اتفاقی که حامد برادران در بهنام بانی رقم زد این بود که کاراکتر موسیقایی او را تا حد زیادی تغییر داد. این تغییر در ملودی و تنظیم کارها، ترانه‌ها و همچنین نوع خوانش بود. خوانشی که قبلاً با تکنیک‌های آوازی و تحریرهای متنوع همراه بود اما بهنام توانست با سادگی در ترانه و موسیقی و لحن خواندن، صدایش را پس از سال‌ها به گوش مخاطبان بیشتری برساند.

*هوروش‌باند

هوروش‌باند یکی از گروه‌هایی بود که در تابستان پر خبر ۹۶ به استیج راه پیدا کرد و شهریورماه چهار اجرا در تهران داشت اما این گروه داستان متفاوتی نسبت به سایر خواننده‌ها دارد. «مسعود جهانی» یکی از تنظیم‌کننده‌های جوان موسیقی است که طی چند سال اخیر با خوانندگان مختلفی همکاری موفقی انجام داده است. او به نوعی عضو اصلی یا سرپرست هوروش‌باند است. سال گذشته این تنظیم‌کننده به همراه «مهدی دارابی» گروه هوروش را تشکیل می‌دهد. اما مهدی دارابی پیش از فعالیت در قالب این گروه به همراه مسعود جهانی سابقه خوانندگی داشت و هوروش اولین تجربه او در این زمینه محسوب نمی‌شد. مهدی دارابی در روز ۱۸ خرداد سال ۱۳۹۲ سه قطعه «ازت خاطره دارم»، «به من سر بزن» و «تو حالت ناخوشه» را به صورت همزمان منتشر کرد و این آثار اولین تجربه جدی او در عرصه موسیقی بود. دارابی که آن زمان با چهره و لحن و فضای موسیقایی متفاوتی فعالیت می‌کرد در ادامه قطعاتی نظیر اگه نباشی، منو دس ننداز و نشد و… را منتشر کرد. آثار شخصی مهدی دارابی در آن زمان برایش بازخورد چندانی نداشت اما شرایط این خواننده از سال گذشته تغییر کرد. او با فضایی کاملاً متفاوت در کنار مسعود جهانی قرار گرفت و آنها به سراغ تلفیق موسیقی هیپ هاپ و سنتی و پاپ و حتی جَز رفتند و با استراتژی دقیقی از لحاظ محتوایی کارشان را شروع کردند. «یاد تو می‌افتم» اولین قطعه آنها بود که زمستان ۹۵ منتشر شد. آنها در ادامه قطعات «مجنون» و «آخر منو به باد داد» را به مخاطبانشان ارائه کردند اما اتفاق ویژه برای هوروش در قطعه «به کی پُز میدی؟» رخ داد. آهنگی توانست دایره شنوندگان این گروه نوپا را گسترده‌تر کند و مسیر را برای برگزاری کنسرتشان هموارتر کرد. «ماه دلم»، «عاشقم»، «خنک شد دلت» و «فاصله نه» سایر کارهای آنها تا شهریور ۹۶ بود. نکته دیگر درباره هوروش این است که این گروه علاوه بر تولید محتوا برای خودش، تأمین‌کننده کلام و موسیقی چهره‌های مختلف بازار هم هست و به عبارت دیگر این گروه شامل چند تولیدکننده است که در کنار هم جمع شده‌اند.

*اشوان

شهریور سال ۹۵ بود که خبر ورود اشوان به عرصه رسمی موسیقی پاپ منتشر شد. خواننده‌ای که تا پیش از آن توانسته بود مخاطبان زیادی را به سمت آثارش بکشاند و بدون حاشیه و جنجال خاصی توانست مجوزهای رسمی را اخذ کند. او در همان تابستان سال گذشته توانست ۵ شب اجرا در تهران به همت موسسه «آوای دوران» و تهیه‌کنندگی «رسول ترابی» داشته باشد و فروش خوب کنسرت‌هایش پس از یک سال هنوز هم حفظ شده است. اما بد نیست برای مرور سابقه کاری اشوان به گذشته او یک فلاش‌بک داشته باشیم. اولین آهنگ اشوان به نام «چه خوبه حالم» ۱۸ فروردین ۱۳۹۰ منتشر شد. «پیشم بمون» و «حواست نیست» دو قطعه دیگری بودند که اشوان در همان سال به مخاطبان رو به افزایشش ارائه کرد. این خواننده از همان سال‌ها مقوله ویدئو را هم دنبال کرد و قطعه حواست نیست را به تصویر کشید. اما به زعم خیلی‌ها «تنها شدم» قطعه هیت اشوان است و که توانست نظر خیلی‌ها را جلب کند. آخرین قطعه‌ای که با صدای اشوان منتشر شد «دوباره تو» نام داشت و خود این خواننده برای آهنگ جدیدش یک ویدئو هم ساخت که اتفاقاً کارگردانی جالبی هم داشت. اشوان تا کنون ۱۶ تک‌آهنگ منتشر کرده و از همان تابستان سال گذشته زمزمه‌های انتشار آلبومش شنیده می‌شود اما تا کنون چنین اتفاقی رخ نداده است.

*پازل باند

تا یکی دو سال پیش خیلی‌ها اسم گروه «پازل باند» را صرفاً با تنظیم قطعات برای خواننده‌های مطرح پاپ می‌شناختند. اما آرین بهاری و علی رهبری به عنوان اعضای پازل ثابت کردند که در عرصه خوانندگی هم می‌توانند موفق باشند. آنها سال گذشته اولین آلبوم رسمی خود به نام «قایق کاغذی» را با یک مراسم مفصل و پرستاره رونمایی کردند و تور کنسرت‌هایشان از تهران و به همت شرکت «آوازی نو» آغاز شد. پازل بند هم مثل همه چهره‌ها و گروه‌هایی که در این گزارش اشاره کردیم ظرف یک شب به موفقیت نرسیده‌اند. اولین آهنگ مستقل آنها با صدای علی رهبری اول اسفند ۱۳۹۰ منتشر شد که «هم نفس» نام داشت. آنها در ادامه و با فواصل زمانی نسبتاً زیاد کارهای شخصی خود را در کنار تنظیم برای سایر خواننده‌ها منتشر می‌کردند اما هیچ وقت در این زمینه رقابتی نداشتند. «بارونای نم نم» و «نگم برات» دو قطعه پازل باند بود که سکوی پرش آنها شد و توانستند از لحاظ آمار و ارقام دانلود و بازدید، جهش چشمگیری داشته باشند و این کارها در میان مخاطبانشان هم به خوبی شنیده شد. اما اتفاق جالب برای پازل باند همصدایی با یک خواننده دیگر بود که تقریباً فضای ایرانی در صدایش داشت. «حمید هیراد» هنرمند دیگر شرکت آوازی نو است که همصدایی او پازل باند در قطعه «مزن دست» و فضای شاد آن کار توجه‌ها را به خود جلب کرد. همکاری موفق آنها در قطعه «دلارام» و «معشوقه» هم ادامه پیدا کرد. حالا حمید هیراد هم به کاراکتر مستقلی در عرصه موسیقی تبدیل شده و قطعات مستم کن، شب که شد، رسوایی، فراموش کن و خدا را منتشر کرده است.

*ماکان باند

در اولین روزهای فصل تابستان بعید بود در خودرویی بنشینید یا به جایی بروید و قطعه «هر بار این درو» اثر «ماکان باند» را نشنوید. آهنگی که ۲۹ خرداد ۹۶ در سطح گسترده‌ای منتشر شد و با سرعت زیادی توانست برای این گروه جوان طرفدار جذب کند. این اثر با ترانه مهشاد عرب و ماکان باند و موسیقی این گروه و تنظیم امیرمیلاد نیکزاد و نوازندگی ساکسوفون یاشار خسروی در بین کارهای محبوب سال قرار گرفت. اما داستان ماکان باند هم به سال گذشته بر می‌گردد. «امیر مقاره» و «رهام هادیان» اعضای ماکان باند بودند که در سال ۹۵ قطعات «خدا پشتمه»، «ببین منو»، «خیالت تخت» و «دیوونه» را منتشر کردند. آنها در سال ۹۶ با یاشار خسروی به عنوان پرودیوسر همکاری کردند و امیرمیلاد نیکزاد هم تنظیم قطعاتشان را انجام داد و فعالیت ماکان باند از سوی موسسه «آوازی نو» پیگیری می‌شد. سرانجام در تابستان آنها توانستند آلبوم «دیوونه بازی» را منتشر کنند. هرچند منتقدین ماکان باند آنها را از لحاظ استایل ظاهری و لحن خوانش متهم به تقلید از گروه مسیح و آرش عدل‌پرور می‌کنند اما آنها با انتشار آلبوم دیوونه بازی و برگزاری مراسم رونمایی بزرگ آن در برج میلاد نشان دادند که طیف مخاطبان خودشان را دارند و می‌توانند یک رقیب جدی برای کنسرت‌های نیمه دوم سال ۹۶ باشند.

*مسیح و آرش

آرش عدل‌پرور و مسیح یکی از گروه‌های موفق این روزها هستند. آنها از اوایل دهه نود فعالیت‌هایشان را شروع کردند و از همان اولین قطعاتشان با فضای متفاوتی که داشتند توانستند آغازگر یک جریان باشند. جریانی که این روزها در بازار موسیقی مخاطب پیدا کرده و خواننده‌های زیادی هم به آن متمایل هستند. مسیح و آرش از همان اولین آهنگ‌هایشان با لحن اعتراضی! خود توانستند مضمون گلایه و اعتراض ترانه‌هایشان را به شکل متفاوتی منتقل کنند. آنها در کنار ترانه‌های معترض خود، مدلی از عاشقانه را ارائه کردند که بر خلاف کارهای مرسوم بازار بود. از این جهت که تا پیش از شروع جریان کارهای مسیح و آرش، عاشقانه‌ها عموماً به دو دسته سیاه که توام با ناله و نفرین و عاشقانه‌‌های من و تویی بود تقسیم می‌شدند. اما مسیح و آرش در عاشقانه‌هایشان به زعم خیلی‌ها دست بالا را داشتند و روایتشان غالباً فارغ از این دو مدل بود. لحن خوانش این دو خواننده و خصوصاً آرش این روزها در میان خوانندگان زیادی دیده می‌شود که اتفاقاً خیلی‌ها جواب هم گرفته‌اند. آرش و مسیح از حدود دو سال قبل و همزمان با پیگیری مراحل اخذ مجوزشان در زمینه ساخت ملودی و نوشتن ترانه به شکل جدی با خواننده‌های زیادی همکاری کردند. علی لهراسبی، محمدرضا گلزار، هوروش بند و مهدی آذر و… برخی از خوانندگانی بودند که ساخته‌های مسیح و آرش را تا کنون اجرا کرده‌اند. موضوع جالب این است که آنها مستثنایی برای این قاعده معروف هستند که اگر آهنگساز و ترانه‌سرا خواننده باشد کار خوبش را به دیگران نمی‌دهد! چون اتفاقاً کارهای که آرش و مسیح در اختیار این خواننده‌ها قرار دادند از لحاظ کیفی در سطح خوبی بودند. چندی پیش هم اولین قطعه رسمی آنها به نام «چه قشنگ» منتشر شد و این دو هنرمند وارد فصل جدیدی از فعالیت‌های حرفه‌ای خود شدند. حالا زمزمه‌های انتشار آلبوم رسمی آنها تا پایان سال جاری و برگزاری کنسرتشان شنیده می‌شود و باید دید استراتژی شرکت آوای آراد برای آنها چیست.

منبع: موسیقی ما

۰۰